artikelbeeld Column Lale Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column LaleBeeld Dorian Jurne

Lale: ‘Sommige ouders denken dat ze een kind op maat kunnen bestellen bij god’

Het is december, de feestdagen staan in een rij voor de deur. Voor de meeste mensen betekent dat: cadeautjes, eten, drinken, drukke woonkamers, rondrennende kinderen, gedecoreerde tafels, mooie verlichting, glitterjurken, speciaal servies uit de kast en goede wijn.

Voor sommigen is deze maand juist extra ondraaglijk, omdat die ze herinnert aan hun eenzaamheid: het gemis van overleden familieleden, een verbroken relatie of huwelijk, of het verbroken contact met nog levende familieleden. En met deze kou en donkere dagen is het ook niet zo makkelijk om afleiding te zoeken van je emoties, die je in de zomer wat makkelijker weg kunt stoppen. Ook ik behoor tot die laatste categorie.

Nou moet ik zeggen: bij ons thuis vierden we sowieso niets in december, aangezien mijn ouders zich strikt aan de islamitische feestdagen houden en niet willen meedoen aan heidense, christelijke feestdagen. Maar goed: omdat nu iedereen om me heen wél bezig is met familiediners plannen en cadeaus kopen, word ik er extra op gewezen: ik heb waarschijnlijk een eenzame kerst. Nu kom ik die tijd echt wel door. Ik ga voorspelbare kerstfilms bingen, dus het ‘kerstgevoel’ gaat niet helemáál aan me voorbij. Maar toch vraag ik me af of het ook anders kan.

Soms denk ik: wat zijn relaties en familiebanden toch moeilijk. Zo vermoeiend en lastig horen ze toch helemaal niet te zijn? Dat kan toch nooit de intentie zijn als je bevalt van kinderen: die later verstoten of ze niet accepteren omdat ze anders zijn uitgepakt dan jij wilde? Ik snap dat niet. Als je de beslissing neemt om kinderen te krijgen, moet je eigenlijk voorbereid zijn op elke mogelijke uitkomst en dien je je kroost onvoorwaardelijk te accepteren, lief te hebben en te steunen. Hij of zij heeft er immers niet zelf voor gekozen om verwekt te worden: die keuze hebben de ouders voor het kind gemaakt.

Maar sommige ouders denken dat dat kan op hún voorwaarden. Dat ze een kind op maat bestellen bij god. Maar je kind kan het niet eens zijn met je, er een heel andere carrière of levensstijl dan jij op na willen houden, verliefd worden op in jouw ogen de foutste mannen of vrouwen, de religie die jij heilig vindt stom vinden, gay zijn, transgender zijn, pornoster zijn of een boek schrijven waarin ze haar opvoeding bekritiseert. Het mag. Het is zijn/haar recht. Een kind is geen bestelling.

Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar je mag je ouderschap niet opzeggen. Want ouder ben je voor het leven. Daar kun je nooit meer van afkomen. Ouders die hun abonnement op het ouderschap denken te kunnen opzeggen, hebben het niet begrepen. En geen enkele god zal het met hen eens zijn.

Lale Gül (24) schreef de bestseller Ik ga leven en beschrijft haar leven vanaf nu iedere week in Flair.

Deze column van Lale komt uit Flair 51/52-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Lale GülDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden