artikelbeeld Column Lale Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column LaleBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Lale: ‘Ik heb al vroeg in m’n leven afgezworen dat ik mezelf onnodig klein ga maken in deze mannenwereld’

“Maar hoe doe je dat toch?” vroeg Marit aan me. Het was niet de eerste keer dat ik deze vraag kreeg van een redacteur van een talkshow. Het viel mensen vaker op dat ik vrij onverstoorbaar, zelfverzekerd en kalm overkom op tv. En dat voor een (jonge) vrouw.

“Je zou haast denken dat je wat gebruikt om zo kalm te zijn, haha.” De ervaring van menig tv-redacteur is dat vrouwen – als ze al ‘ja’ zeggen op de uitnodiging – vooral zenuwachtig en gestrest in de coulissen zitten, hopend dat het zo snel mogelijk klaar is, ze niet hun tekst vergeten, dat presentatoren zich houden aan de afgesproken vragen en het gesprek geen onverwachte wending krijgt. Ze hoeven het niet terug te kijken, want dat is ‘te confronterend’.

Op1-redacteur Floor Doppen bevestigt dit, ze deelt haar ervaring in de Volkskrant. ‘Voor elke twijfelende vrouw willen er tien slechtere mannen wél als talkshowgast aanschuiven,’ zo schrijft ze. Vrouwen vinden die kunnen praten en expertise hebben, is het probleem niet. Maar op het moment dat de woorden ‘aanschuiven bij Op1’ vallen, vinden de vrouwen in kwestie dat ze daar te weinig voor weten, dat ze niet de aangewezen persoon zijn en dat je het beter bij een (mannelijke) collega kunt proberen.

‘Talkshowredacties bestaan overwegend uit jonge vrouwen en er gaat geen dag voorbij – echt nooit – waarop de tafelsamenstelling niet onderwerp is van gesprek,’ schrijft ze ook. En als niemand wil, kun je nog altijd Maarten van Rossem uitnodigen. ‘…je gooit er een muntje in en de anekdotenmachine gaat draaien. Kun je een vrouw bedenken voor wie dat opgaat?’

Bovendien: de mannen hoeft ze zelf niet eens te benaderen, ze bieden zichzelf aan, soms dagenlang achter elkaar of wekelijks. Ze sturen haar continu appjes in de trant van: ‘Had je dit al meegekregen? Ik kan hier wel wat over vertellen vanavond’ of ‘Had je m’n nieuwe boek al gezien?’ Dit fenomeen is niet nieuw: uit verschillende onderzoeken blijkt dat vrouwen zichzelf systematisch onderschatten, waar mannen zichzelf eerder te veel kennis van zaken zullen toebedelen.

Gelukkig heb ik, een vrouw van 24, daar absoluut geen last van. Juist omdat ik weet dat de wereld al eeuwenlang in de greep zit van mannen en omdat ik zelf uit een patriarchale cultuur kom, heb ik al vroeg in m’n leven afgezworen dat ik mezelf ooit nog onnodig klein ga maken in deze mannenwereld.

Vrouwen hebben in mijn cultuur een bescheiden, faciliterende, zorgende achtergrondrol en juist hierom heb ik met mijn achtergrond gebroken; omdat ik daarin teleurgesteld was en omdat ik het zat was dat ik ook in die rol geduwd werd. Ik hoop op een wereld waarin vrouwen het juk van het patriarchaat (en de daaruit voortvloeiende onzekerheid) van zich afwerpen.

Lale Gül (24) schreef de bestseller ‘Ik ga leven’ en beschrijft haar leven vanaf nu iedere week in Flair.

Deze column van Lale komt uit Flair 47-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Lale GülDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden