Column Gwen Beeld Dorian Jurne
Column GwenBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Gwen van Poorten: ‘De eerste kerstliedjes gaan op en zijn als crack voor mij’

Hij stond me aan te kijken alsof ik een foute grap had gemaakt. De Uber Eats-bezorger duwde mijn tartufopizza, waar ik al de hele week naar hunkerde, in mijn handen en in plaats van rechtsomkeert te maken, bleef hij staan staren. Aaah, het is de boom. De kerstboom.

Te grote kerstboom

Hallo, mijn naam is Gwen en ik ga extreem hard op kerst. Het is begin november en hij staat al. Sterker nog: op 31 oktober sleepte ik, als een bever die een nest aan het bouwen is, onze kerstspullen omhoog het trappenhuis door, de woonkamer in. De boom die ik zeven jaar geleden heb gekocht toen ik ging samenwonen met mijn vriend is nep en monsterlijk groot. Te groot. Ik moet de bovenste takken zelfs omvouwen zodat hij past. Zo groot. Absoluut een meetfoutje van mijn kant, waar mijn vriend me elk jaar liefdevol aan herinnert.

Kerstliedjes als crack

Hij is misschien iets te groot voor ons Amsterdamse appartement, maar godnondeju, wat is ie prachtig! Alsof hij recht uit de tuin van de kerstman komt. Uiteraard zijn er ook een paar dozen met ballen en gekleurde lampjes uit de berging gehaald om mijn grote vriend mee vol te hangen. Ik bezit geen designertassen of juwelen, maar mijn kerstballen bewaak ik met m’n leven. Het decoreren van de boom is een feest op zich. De eerste kerstliedjes gaan op en zijn als crack voor mij. Heerlijk! Als we een tuin zouden hebben, had ik er een levende kerststal in gezet.

Ooit was ik een kersthater

Fun fact: ooit was ik een kersthater. Als tiener zat ik elk jaar naast mijn moeder kokhalzend naar All you need is love te kijken. Ik was veel te cool voor dat zoetsappige gedoe. De wereld gaat een beetje op slot tijdens de kerst en dat stond mijn leven alleen maar in de weg. Het voelt alsof al die jaren van haten nu met terugwerkende kracht snel worden ingehaald.

Mijn liefde voor kerst is de afgelopen jaren exponentieel toegenomen. Ik weet eerlijk gezegd ook niet wat me overkomt. Het voelt als een vuur dat elk jaar hoger oplaait. Kerst is voor mij meer dan alleen eten en kerstballen, het voelt alsof de finish van het jaar in zicht is.

Gwen van Poorten over haar burn-out op haar 22ste

‘Ik was aan het knallen, zonder mijn grenzen te kennen’

Zesde versnelling

Ik sta mezelf langzaam toe om terug te schakelen vanuit de zesde versnelling. Aan het einde van het jaar gaat de wereld even op slot en daar sta ik inmiddels om te springen. Als we kerst vieren, zijn we onbereikbaar en hebben we alleen maar oog voor de dingen die echt belangrijk zijn. Iets wat ik op de snelweg van mijn leven te vaak vergeet.

De bezorger geeft me een knipoog en verdwijnt het trappenhuis in. Ik denk: hij hoeft het niet leuk te vinden. Mijn boom, mijn leven. Totdat ik langs de spiegel loop en zie dat mijn badjas half openhangt. Ho ho ho, merry Christmas everybody!

Deze column van Gwen komt uit Flair 45-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Gwen van PoortenDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden