artikelbeeld Column Gwen Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column GwenBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Gwen: ‘Tering jantje, dat pilates is zo gek nog niet!’

Even denk ik dat ik nog droom. Het is onmogelijk dat ik er met mijn volle verstand voor heb gekozen om vandaag op dit tijdstip te ontwaken. Maar de aanblik van de sportkleding naast mijn bed schudt me wakker.

Mijn wekker ging om zes uur voor Reformer Pilates. Bewegen op apparaten die niet zouden misstaan in een moderne martelkamer. Ik liep er weleens voorbij en dacht: haha, never! Ik had het nog nooit gedaan en ik had er geen behoefte aan.

Tot Laila me vertelde dat ze zichzelf al maanden bij mij om de hoek aan het afbeulen was in de pilatesschool. Laila is niet zomaar een vriendin. Ze is er al sinds groep 2. We groeiden samen op en knalden zij aan zij door de basis- én middelbare school in Uden. Er was in de 27 jaar dat we elkaar kennen altijd een lijntje dat ons met elkaar verbond.

Het ene moment was het dikker dan het andere, maar het was er altijd. Zelfs toen ze besloot om naar Berlijn te verhuizen. Afgelopen zomer trouwde Laila met de liefde van haar leven in diezelfde Duitse stad. In de kleine adembenemende kapel leek het alsof de tijd stilstond toen ze naar het altaar liep. De bloemen, de jurk, haar knappe aanstaande, lieve familie en haar nieuwe vrienden die ik alleen maar kende van Instagram. Alles klopte, het was perfect.

Ik heb altijd geweten hoe dierbaar ze me was, maar het leek alsof ik het toen pas echt voelde. Op de grond in de gangen van het Udens College hadden we het altijd over later en nu zitten we er ineens middenin. ‘Later als we groot zijn’ is nú. Tot dit punt waren we samen aan het dromen. Nooit geweten dat het bereiken ervan zou voelen als een nieuw begin.

Een gevoel van trots nam me over. We fucking did it! Ze staat daar gewoon even het jawoord te geven. Huilend als een baby leek ik wel te ontploffen van dankbaarheid. Dankbaar dat we elkaar nog altijd vinden in de drukke levens die we voor onszelf hebben gebouwd.

Dankbaar dat ik nog steeds een plek in haar leven heb. De zon is nog niet op terwijl wij onszelf met het gewicht van ons eigen lichaam aan het afbeulen zijn. Mijn Fitbit herinnert me er met een hartslagpiek van 145 aan dat er lekker gewerkt wordt. Tering jantje, dat pilates is zo gek nog niet!

Terwijl we afgepeigerd naar buiten strompelen, weerspiegelt de ochtendzon in de ramen aan de overkant. Precies op het tijdstip dat we vroeger in Uden samen naar school liepen, lopen we nu samen door Amsterdam. We proosten op een verwarmd terras met een bak koffie in de hand in plaats van een pakje Wicky. Zij gaat om negen uur haar eerste meeting in en ik heb zo een draaidag. Zo lekker dat we weer in dezelfde stad wonen. Fak, wat heb ik dit gemist.

Deze column van Gwen komt uit Flair 49-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Gwen van Poorten (32) is presentatrice en maakt de podcast #metznallen. Ze woont met haar vriend in Amsterdam.

Gwen van PoortenDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden