artikelbeeld Column Gwen Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column GwenBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Gwen: ‘Ik heb kunnen accepteren dat ik een deel van mijn lichaam permanent heb beschadigd’

Ineens was ie daar. Een oorverdovende piep die uit de linkerkant van mijn hersenpan leek te komen. Hoe meer ik erop focuste, hoe erger het werd.

Dit is onleefbaar, dacht ik. Toen wist ik nog niet dat het geluid nooit meer zou vertrekken.

Het technofestival DGTL luidt jaarlijks tijdens Pasen traditiegetrouw het festivalseizoen in. Ik was elk jaar van de partij, dus ook in 2017. De week daarvoor sprak mijn vriend weer eens zijn verbazing uit over het ontbreken van oordoppen in mijn feestende leven. Hij had al een set op maat laten maken sinds hij als guppie in de horeca werkte.

Ik stond sinds mijn zestiende regelmatig voor mijn werk tussen de monitorboxen van dj’s, maar ik had alleen oordoppen om mee te slapen. Die stopte ik op DGTL in mijn oren om ze er vervolgens net zo hard weer uit te halen. Ik hoor het mezelf nog lachend zeggen: “Ik kan jullie met die oordoppen helemaal niet horen, joh.”

De dag werd avond, de avond werd nacht en de nacht werd een after in de nabijgelegen loods op de NDSM-werf. Dat is de plek waar mijn linkeroor de handdoek in de ring gooide. De dokter verwees me naar de kno-arts, die me vertelde dat het er allemaal prima uitzag. Stiekem hoopte ik dat er wat viel uit te spuiten, maar helaas.

De piep die ik hoorde was tinnitus en daarmee zou ik moeten leren leven. Na een aantal weken paniek kon ik niet anders dan een manier zoeken om vrede te sluiten met de nieuwe sound effects in m’n hoofd. Tinnitus wordt de suicide beep genoemd; er zijn mensen die doordraaien van het geluid dat maar niet stopt. Daar wilde ik tegen vechten.

Ik vind het leven fantastisch, dat ging ik niet laten verpesten door een ongewenst geluid in mijn hoofd. De eerste stap was acceptatie, de grootste uitdaging. Vanaf het moment dat ik het geluid hoorde, ging mijn volledige focus ernaartoe. Is het er als ik tv-kijk? Ja shit. En als ik in een meeting zit? Ja ook. Fuck. Alles waar je op focust, groeit. Daar moest ik mee aan de slag. Ik dacht: wat als ik nou wat aan die fucking piep in mijn oren ga hebben?

De jaren voorafgaand aan 2017 voelde ik al dat ik beter voor mezelf moest gaan zorgen. Laat de tinnitus dan een stok achter de deur zijn, dacht ik. Ik besloot een gezonde leefstijl te koppelen aan de piep in mijn oren. Minder feesten, meer sporten, beter eten en matigen met drank en drugs. Ik deed het allemaal en met dat laatste ben ik zelfs in 2019 helemaal gestopt.

Ook is de piep een graadmeter voor mijn stresslevel. Lig ik er ’s nachts wakker van? Dan weet ik dat ik de volgende dag wat liever voor mezelf mag zijn. Handig hè? Thanks piep! Dit is hoe ik heb kunnen accepteren dat ik een deel van mijn lichaam permanent heb beschadigd. Het was niet makkelijk, maar ik moest. Laat dit een reminder zijn dat je maar één set oren hebt. Wees er zuinig op. Draag oordoppen.

Deze column van Gwen komt uit Flair 03-2023. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Gwen van Poorten (32) is presentatrice en maakt de podcast #metznallen. Ze woont met haar vriend in Amsterdam.

Gwen van PoortenDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden