Floor Faber Beeld Getty Images
Floor FaberBeeld Getty Images

Floor Faber #74: ‘Ik spring op hem en we hebben gepassioneerde ochtendseks’

Zachtjes sluip ik de slaapkamer uit zodat ik voor Kevin een kerstontbijt op bed kan maken. Als ik de lampjes van de kerstboom aandoe, zie ik er een klein pakje onder liggen. Een cadeautje? Maar we hadden toch afgesproken dat we elkaar niets zouden geven?

Zondag

Gelukkig heb ik voor Kevin ook iets, omdat ik dacht: stel dat hij toch wat geeft, dan sta ik niet met lege handen. Ik maak rolletjes van croissantdeeg, doe ze in de oven, schenk glazen jus en koffie in, zet alles op het dienblad en loop naar boven. Kevin slaapt nog steeds en ik maak hem wakker met een knallende kus op zijn wang. “Happy Christmas!’

Verward kijkt hij me aan en vraagt dan: ‘Sneeuwt het?’

‘Natuurlijk niet. dat doet het alleen in de films.’ Ik zet de drankjes op zijn nachtkastje en geef hem een deegflapje. ‘Dit is een croissant.’

Dan houd ik zijn pakje omhoog: ‘Maar wat is dit? Dat hadden we toch niet afgesproken? Gelukkig ik heb ook iets voor jou.’ Ik geef het cadeautje aan hem en kijk naar zijn rechtopstaande haar, brede schouders en sterke handen terwijl hij het papier eraf scheurt. Hij draait het parfumflesje open. ‘Lekker, zeg. En nu jij.’

‘Wat zou het zijn?’ Ik rammel met het kleine pakje en houd het bij mijn oor. ‘Ik denk dat het een tv is.’

‘Wat ben jij melig, zeg.’ Hij kreunt. ‘Ik ben net wakker.’

‘Of zou het een hondje zijn?’ grap ik verder. Maar dan vergaat het lachen me. In het doosje zit een prachtige ketting met een gouden muntje. ‘Ik geloof niet dat ik eerder zoiets moois heb gehad!’

Glimlachend zegt hij: ‘Zal ik ‘m omdoen?’

Met het kettinkje bekijk ik mezelf van alle kanten in de spiegel, en daarna spring ik op hem en geef hem een lange zoen. Die leidt tot heerlijke gepassioneerde ochtendseks – beter kan de kerst niet beginnen.

Dinsdag

Mijn moeder en Johan hebben twee kerstbomen: één in de gang, één in de woonkamer. De een is opgetuigd in poederoze tinten, de ander in poederblauwe. Kevin en ik zitten op de bank en kijken toe hoe Johan glazen wijn inschenkt.

‘Hebben jullie leuke dagen gehad?’ vraagt mijn moeder. Ik vertel dat we eerste kerstdag bij mijn vader 30 seconds hebben gedaan, en we enorm gelachen hebben. ‘Leg maar eens The Twilight Saga uit als je niet eens weet wat dat is!’

‘Leuk,’ zegt mijn moeder. ‘Wij hebben geen spelletjes gedaan, daar zijn de kleinkinderen nog te jong voor. Je wist toch dat Wouter nu ook een zoontje heeft?’

‘Zes maanden oud, en hij kan al zitten’, zegt Johan trots. ‘Het is een beer van een baby.’

‘Ik zal je ze laten zien.’ Ze komt met de iPad tussen Kevin en mij zitten en laat foto’s zien van baby’s, peuters en kleuters die ik nog nooit heb ontmoet. Ondertussen vertelt ze wapenfeiten van hun ouders. ‘Wouter gaat binnenkort promoveren,’ zegt ze. ‘En zijn vrouw heeft een eigen bedrijf in interieurontwerpen, en dat gaat toch goed! Ze heeft inmiddels zes man in dienst. Weet je van wie ze het huis heeft gedaan?’ Ze noemt een voetballer en een talkshowhost.

Tegen de tijd dat we aan tafel gaan ben ik zo doordrongen van de geweldigheid van de kinderen en kleinkinderen van Johan dat ik weinig meer weet te zeggen. Het gesprek sleept van de gezondheid van verre familieleden naar vakantieplannen komend jaar, scheert even langs politieke kwesties, en keert dan terug naar Johans geweldige kroost.

‘Ik vond het best gezellig,’ zegt Kevin als we weer in de auto zitten. ‘Maar waarom was jij nou zo stil.’

Ik antwoord niet omdat ik huil. En ik kan hem niet uitleggen waarom.

Redactie FlairGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden