Floor Faber Beeld Getty Images
Floor FaberBeeld Getty Images

PREMIUM

Floor Faber #73: ‘Ik voelde me een beetje voor lul staan’

Het kersverse echtpaar en hun kinderen openen het feest op Happy van Pharell Williams. Ze hebben een grappig dansje ingestudeerd, maar Larissa’s buik zit zo in de weg dat ze niet verder komt dan in haar handen klappen en wat heen en weer schommelen.

Zaterdag

Daarna gaat ze aan een tafeltje zitten, waar ze haar hoge hakken verwisselt voor Ugss. Wel zo comfortabel als je dikke enkels hebt. Steeds meer mensen gaan de dansvloer op.

‘Wil je ook?’ vraagt Kevin. Dat verbaast me omdat de meeste vriendjes die ik heb gehad liever met een biertje aan de kant stonden. Maar al snel begrijp ik waarom: Kevin kan geweldig dansen. Hij is los in de heupen en heeft zulk flitsend voetenwerk, dat ik denk: straks valt hij in een spagaat.

Wanneer ik met een glaasje spa sta af te koelen zie ik Lizzy in haar eentje aan de bar staan. Dit is het moment. Ik loop naar haar toe en zeg: ‘Tof feest, hè! Vind je ook niet dat Tijmen en Larissa er dolgelukkig uitzien.’

‘Dat mag ook wel, want het is hun trouwdag.’

Ik zeg iets aardigs over haar pak – een opvallend fuchsiaroze geval- en zeg dan: ‘Sorry, nog van laatst. Ik denk dat ik je misschien het verkeerde idee heb gegeten.’

Ze knijpt haar ogen samen. ‘Ik weet eigenlijk niet waar je het over hebt.’

‘We waren in het hotel en toen… Je kuste me, en…’ Met opgetrokken wenkbrauwen kijkt ze me aan. Snel zeg ik: ‘Nou ja sorry.’ Vervolgens probeer ik er nog wat conversatie uit te persen maar dat gaat zo stroef als schaatsen op zand. Ik ben gewoon opgelucht als ze zegt dat ze naar de wc moet.

Ik loop terug naar Kevin. ‘Hebben jullie het uitgepraat?’ vraagt hij.

‘Ik voelde me eigenlijk een beetje voor lul staan. Ze was het vergeten, misschien had ze die avond wel zoveel gedronken dat ze het niet meer wist.’

Hij slaat zijn armen om me heen. ‘Vergeet jij het dan ook. Je hebt je best gedaan en meer kan je niet doen.’ Ik knik, maar toch houd ik er een rottig gevoel aan over.

Maandag

Bij de bouwmarkt kopen Kevin en ik een kerstboom. Een mooie grote waar ik alle lichtjes en ballen die ik de afgelopen jaren heb verzameld in wijt kan. In de rij voor de kassa zegt hij: ‘Mijn moeder appte dat ze graag kerstavond komen, en ik heb gezegd dat dat goed is.’

‘Maar we gaan tweede kerstdag toch al naar haar toe?’ zeg ik verbaasd. ‘En eerste kerstdag zijn we bij mijn vader, en derde bij mijn moeder en vrijdag hebben we ook nog een kerstborrel op het werk. Ik vind het wel genoeg zo. Het leek me zo lekker om met jou onder een dekentje op de bank te zitten. En nu moeten we ook uitgebreid gaan koken, en het is al dagenlang een vreetfestijn.’

‘En daarom moet mijn moeder op kerstavond alleen zitten? Waarom doe je nou zo moeilijk, we zijn toch ook twee dagen met jouw familie? Waarom dan niet twee dagen met de mijne?’

‘Dat is iets anders,’ zeg ik. ‘Ik zie mijn familie niet dubbel met kerst.’

‘Ik kan ook alleen naar mijn moeder gaan?’ Maar dat vind ik weer heel ongezellig en dus zeg ik dat Linda welkom is. Vijf dagen feest achter elkaar: dat is een kerstmarathon. Ik kan niet zeggen dat ik ernaar uitkijk.

RedactieGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden