Floor Faber #61: 'Hij hoeft me maar aan te kijken en ik sta in vuur en vlam' Beeld Getty Images
Floor Faber #61: 'Hij hoeft me maar aan te kijken en ik sta in vuur en vlam'Beeld Getty Images

Floor Faber #61: 'Hij hoeft me maar aan te kijken en ik sta in vuur en vlam'

'We moeten eruit.’ Ik geef een klap op de wekker en wil uit bed stappen, maar Kevin trekt me naar zich toe. Hij geeft me kusjes op mijn schouder, hals, wang, knabbelt aan mijn oor. Giechelend zeg ik: ‘Niet doen, joh. We komen te laat.’

‘Dan eet je toch een broodje achter je bureau?’ Ik probeer me nog even los te worstelen, maar wat hij met zijn mond en handen doet is zo fijn dat ik me al snel aan hem overgeef. Sinds we samenwonen doen we het elke avond, vaak ook ’s ochtends en gisteren zelfs voor het avondeten. Hij hoeft me maar aan te kijken en ik sta in vuur en vlam. Steeds weer zegt hij dat ik de mooiste, de liefste en de slimste ben en hoe super gelukkig hij is. Dat ben ik ook. Het is net of de wereld mooier is, en dankzij hem vind ik mezelf een veel prettiger mens.

Zaterdag

Om negen uur komt Hannah voorrijden om me op te halen voor het teambuildingweekend in een hotel aan de kust. Ik zet mijn rolkoffer achterin en ga naast haar zitten. ‘Heb jij het programma gezien?’ vraagt ze.

‘Oh, hebben we daar mail over gehad?’

‘Je hebt toch wel je voorwerp bij je?’ Wanneer ik haar niet begrijpend aankijk, vervolgt ze: ‘We moeten allemaal iets meenemen dat veel voor je betekent en waar je een mooi persoonlijk verhaal over kunt vertellen. Ik heb deze ring meegenomen, die heb ik van Wilco gekregen toen onze jongste was geboren. ‘

‘Ik kan op mijn telefoon wel een foto van Fred laten zien.’

Ze lacht. Ondertussen bedenk ik dat sinds ik met Kevin in een roze naar zoete kaneel geurende wolk zit, er van alles langs me heen gaat. Gisteren appte Martijn me: ‘Hiep hiep hoera, voor mij! Omdat ik gisteren jarig was.’ Toen heb ik duizend excuses geappt en beloofd dat ik hem snel mee uit eten zou nemen, maar ik baalde er zo van. Hoe kan ik mijn beste vriend vergeten!

Lees ook Floor Faber #60: ‘Ik besef dat ik beter mijn mond kan houden’

Na ruim een uur rijden, moet ik zo nodig plassen dat ik bijna in mijn broek doe. Zodra Hannah de auto heeft geparkeerd, ren ik het hotel in. ‘Waar zijn de toiletten?’ vraag ik aan de vrouw achter de balie.

‘Die zijn alleen voor onze gasten.’

‘Ik ben een gast!’ Ik schreeuw nog net niet naar haar. Ze wijst me de weg en twee minuten later zit ik eindelijk op de wc en pers ik er een brandend plasje uit. Shit! Waarschijnlijk krijg ik blaasontsteking en er is geen antibiotica of huisartsenpost in de buurt. Ik was mijn handen en spreek mezelf in de spiegel bemoedigend toe: ‘Het valt vast mee, gewoon veel water drinken.’

Bij de receptie wacht Hannah me op met de sleutelkaart in haar hand. ‘We zitten op de derde verdieping,’ zegt ze. We stappen een claustrofobische lift in, lopen een lange gang door en staan dan in een ruime hotelkamer, met twee grote bedden waarop fluffy dekbedden liggen. Grote ramen kijken uit op een donker bos. Hannah opent de badkamer en zegt: ‘En er is nog een bad ook. Ik weet wel wie daar vandaag nog in gaat zitten.’

Ik ga op bed liggen, leg mijn handen op mijn onderbuik en probeer het vervelende gevoel dat ik daar heb weg te ademen.

Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks op Flair.nl. Wil je een Flair editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Beeld: Getty Images

Floor FaberGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden