artikelbeeld Column EVA Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column EVABeeld Dorian Jurne

Eva: ‘Maakt het eigenlijk uit wat ik echt geloof?’

Scrollen langs mijn Instagramtijdlijn bezorgt me steevast een innerlijk conflict tussen de dromer en de denker, de alternatieve astro-liefhebber en de academische analyticus.

Ik volg zo’n tien Instagrampagina’s die me vertellen wat ik als Stier van het nieuwe jaar kan verwachten, wat mijn typische personality traits zijn en wat voor intenties ik moet zetten voor de super nieuwe maan in Steenbok van 23 december. Dit moet hét ultieme moment zijn om te bedenken wat je wel en niet meer wilt in je leven en te manifesteren (zie wat sparkles om dat woord heen) wat je de komende periode wilt bereiken.

Of ik echt tot in mijn diepste voel dat Het Universum mij een magisch duwtje in de rug geeft tijdens zo’n nieuwe maan? Misschien wel, zegt mijn dromer. Doe alsjeblieft normaal, schreeuwt mijn denker terug. Goed slapen, slecht slapen, boze energieën, exen die zich ineens weer aanbieden, productieve periodes: ze dienen zich lukraak in mijn leven aan en als ik echt mijn best doe mijn horoscopen aan de werkelijkheid te spiegelen, kan ik vaak overeenkomsten ontdekken.

Verzinnen, corrigeert de denker. Toch laat ik me soms graag leiden door een magische wereld waarin ratio geen rol speelt. Hoe heerlijk is het je over te geven aan iets wat je niet kúnt begrijpen en alleen hoeft te voelen? Onzin of niet, ik zet mijn intenties als een nieuwe astrologische periode begint, ik ruim graag mijn huis op als de maan in Maagd staat en heroverweeg mijn uitgaven als deze in Steenbok staat.

Als mijn horoscoop me vertelt dat ik me sexyer voel, besluit ik vaak toch dat ene setje aan te trekken en — noem het magie of selffulfilling prophecy — maar dan vóél ik me natuurlijk ook sexyer. Mensen zeggen dat we op zoek gaan naar houvast in het hogere bij gebrek aan kennis. Dat zou de grondslag zijn voor religie en spiritualiteit. En ja, het is ook lekker om te geloven in dingen die je misschien eigenlijk niet kunt geloven, maar die richting geven in een richtingloos bestaan.

Maar zegt dat automatisch dat geloven in dommer maakt? Ik geloof van niet. Toch verkettert de denker in mij de dromer nog geregeld. Al durf ik me steeds vaker af te vragen: maakt het eigenlijk uit wat ik echt geloof? Want wat ik wel geloof — zelfs zeker weet — is dat al die horoscopen, volle manen en zogenaamde duwtjes van het universum me op zijn minst ritme geven.

Het geeft een duidelijke flow voor het leven, het reikt momenten aan van plannen en van knallen, van rust en van reflectie, van in de lampen hangen en van bezinnen. Doordat het universum me vertelt wat te doen, waar het volgens de sterren tijd voor is, krijg ik de perfecte balans in mijn leven. Noem het zweverig, ik noem het praktisch. En als het universum dan nog een beetje magie wil toevoegen aan mijn leven, mag dat best van mij.

Deze column van Eva komt uit Flair 51/52-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Eva Breda (25) schrijft, creëert en pluist uit. Ze maakte de podcast Komt een meid bij de psych en probeert het leven, het vrouw-zijn en zichzelf iedere week een stukje meer te ontdekken en ontplooien in haar columns.

Eva BredaDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden