Dagboek Merel: 'Kunnen we hier vrijuit spreken? Horen de buren het niet?' Beeld
Dagboek Merel: 'Kunnen we hier vrijuit spreken? Horen de buren het niet?'

Dagboek Merel: 'Kunnen we hier vrijuit spreken? Horen de buren het niet?'

Merel Gerards is gescheiden van Bas, de vader van haar kinderen Teun en Puck. Ze heeft een relatie met Richard, van wie ze zwanger is, en werkt als leerkracht op een lagere school, waar ze de onverwacht overleden directeur vervangt. Alsof dat allemaal nog niet hectisch genoeg is, is haar dementerende moeder in de ban van de helderziende Shanta, die overduidelijk een bedrieger is. Met hulp van journalist Jason wil Merel haar ontmaskeren.

Vanaf deze week kun je de perikelen in het leven van Merel niet alleen in blad lezen, maar ook op Flair.nl.

Wat voorafging

Merel ontdekt dat Patricia het gerucht verspreidt dat schoolvader Floris de vader is van Merels baby. Jason heeft iets ontdekt over Shanta.

Deze week

Jason wil zijn kenmerkende linnen tas in de gang al openmaken, maar ik temper zijn enthousiasme en neem hem mee naar de tuin. Het is volop lente en je kunt overdag heerlijk buiten zitten. Jason kijkt om zich heen en fluistert: “Kunnen we hier vrijuit spreken? Horen de buren het niet? Het zou desastreus zijn als onze coach door iemand gewaarschuwd wordt.”

“Je hebt te veel detectiveseries gekeken,” lach ik. “Dat zal allemaal wel loslopen. Ze zijn trouwens niet eens thuis.” “Goed zo.” Intussen heeft hij zijn laptop voor zich op de tuintafel opengeklapt. “Ik heb de uitslag uit het laboratorium, waar ze hebben onderzocht wat er in die spullen zat die Shanta me tegen woekerprijzen heeft aangesmeerd. Ben je er klaar voor?”

Ik knik. Ik ben meer dan klaar om die toverkol te ontmaskeren. “Waar zullen we beginnen? Bij het inkoppertje? Het water. Ik heb me ooit laten vertellen dat ingestraald water er onder de microscoop toch anders uitziet. Minimale verschillen. Geen idee hoe het kan, maar het is nou eenmaal zo. Ik geloof daar ook wel in hoor, die vibraties. Hetzelfde als je dag in, dag uit tegen de ene kamerplant zegt dat ie lelijk is en de andere overlaadt met complimenten.

Die eerste gaat dan eerder verwelken en krijgt bruine bladeren. Maar goed, het water. Het was gewoon water. H2O. Ze hebben ter vergelijking meerdere soorten onderzocht en het leek erop dat onze Shanta spa blauw heeft gebruikt. Geen kraanwater, dat moeten we haar nageven.” Ik rol met mijn ogen. Dit verbaast me niks. “En verder?”

“De stenen. Je gelooft het niet, maar het zijn… drum roll… Kiezels.” Hij kijkt vluchtig op zijn scherm. “Ze kunnen van een paar plekken komen, maar hoogstwaarschijnlijk lagen deze stenen oorspronkelijk op de Veluwe.” “Maar ze zijn wel ingestraald,” zeg ik sarcastisch. “Ja, door een wild zwijn.” Ik moet lachen, maar het is natuurlijk allesbehalve grappig.

Mijn moeder heeft duizenden euro’s aan deze vrouw gegeven, en voor wat? Voor onzin. “Komen we nu aan bij het pièce de résistance. De levensveranderende peperdure kruiden.” Jason kijkt weer op zijn scherm voor hij een rijtje opsomt. “Gedroogde Italiaanse kruiden, sumak, isotpeper en lapsang souchong-thee. Gewoon afkomstig uit de buurtsuper.

Ik denk dat het zeer onwaarschijnlijk is dat ze het van een of andere verlichte goeroe uit het Sahyadri-gebergte heeft gekregen.” “Jemig. Ik wist dit natuurlijk in mijn hart allang, maar ergens hoop je toch dat je ongelijk hebt.” “I know. Maar het belangrijkste heb ik je nog niet eens verteld. Ik heb twee mensen gevonden die hun verhaal over Shanta willen vertellen.

Eentje anoniem, maar de ander wel gewoon met naam en toenaam.” “Echt? Dat is geweldig nieuws.” “Absoluut. Ik moet ze nog uitgebreid interviewen, maar na de voorgesprekjes kon ik al concluderen dat ze heftige verhalen hebben. Ze zijn allebei flink het schip ingegaan. De man die anoniem wil blijven zelfs voor een paar duizend euro.” “Net als mijn moeder,” verzucht ik.

Lees ook Floor Faber #38: ‘Toen hij zijn piemel tevoorschijn haalde, schrok ik me rot’

“Ik had nu het volgende plan van aanpak bedacht,” begint hij, terwijl hij zijn laptop wat rechter zet en met zijn vingers de touchpad aanraakt. Voor hij iets kan voorlezen, klapt de tuindeur open en beent Elvira de tuin in. “Je leeft dus nog wél?” snauwt ze. “Ik probeer je al uren te bellen en te appen.”

Mijn telefoon, die voor me op tafel ligt, draai ik om en ik zie dat ik twaalf nieuwe appjes heb en zes gemiste oproepen. “Ik was even bezig,” zeg ik. En voordat Jason hier kwam, was Nicoline er. Mijn telefoon stond op stil.”

Mijn zus werpt een snelle blik op Jason. Ze had hem volgens mij nog niet eens gezien. “Maar wat is er dan?” vraag ik. “Je ziet eruit alsof je een spook hebt gezien.” “Ik moet je spreken, kan dat onder vier ogen? Simon belde, hij wil ons nú zien.”

Merel Gerards is leerkracht in groep 7/8 en is gescheiden van Bas. Ze heeft twee kinderen, Teun (10) en Puck (6). In Flair schrijft ze elke week over haar leven.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Dagboek Merel

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden