Dagboek Merel: 'Ik vind het niet leuk om dit voor Richard te verzwijgen' Beeld Shutterstock
Dagboek Merel: 'Ik vind het niet leuk om dit voor Richard te verzwijgen'Beeld Shutterstock

Dagboek Merel: 'Ik vind het niet leuk om dit voor Richard te verzwijgen'

Merel Gerards is gescheiden van Bas, de vader van haar kinderen Teun en Puck. Ze heeft een relatie met Richard, met wie ze een baby heeft, en werkt als leerkracht op een lagere school, waar ze de onverwacht overleden directeur vervangt.

Wat voorafging

Merel is bevallen van dochter Sarah. Ze stuurt Nicoline naar Shanta om de vloek op te heffen.

Ik móét dit zelf doen

Ik parkeer mijn auto om de hoek van het adres dat ik van Nicoline heb gekregen. Ze gaf het me met veel tegenzin, want ze wilde niet dat ik – net bevallen – naar Shanta toe zou gaan. Ik snap haar, maar Sarah is nu tien dagen, ik kan best wel weer iets, zij het met een kraamverband maat Beter Bed in mijn oma-onderbroek. Sarah doet het goed. Ze hoeft nauwelijks meer extra zuurstof en mag waarschijnlijk over een paar dagen mee naar huis.

Ik zet mijn telefoon op stil. Als ik een oproep van Richard mis, zeg ik wel dat ik sliep. Hij zal niet bellen, hij is een paar uur op de zaak en heeft genoeg werk in te halen. Natuurlijk vind ik het niet leuk om dit voor hem te verzwijgen, maar hij is nog feller dan Nicoline. Hij vindt sowieso dat ik ver bij Shanta uit de buurt moet blijven en het aan hem moet overlaten. Maar ik móét dit zelf doen.

Ik schrik van een klop op het raam. “Merel, toch?” hoor ik een blonde vrouw die niet veel ouder kan zijn dan ik, vragen. Haar stem wordt gedempt door het raam. Ik knik en reik naar de passagiersdeur om hem open te doen. De vrouw stapt in.

“Voor je het vraagt: nee, dat soort dingen krijg ik niet door. Ik herkende je van je WhatsApp-profielfoto. En je had natuurlijk gezegd in wat voor auto je reed.” Ze knipoogt. Ten einde raad belde ik vorige week Marisa, die opvallend koeltjes deed, maar bijtrok toen ik haar om hulp vroeg. Ik heb haar altijd alternatief gevonden en ik vroeg of zij niet iemand kende die paranormaal begaafd is, of een witte heks, of weet ik veel. In elk geval iemand die met salie wappert en het Shanta-gedoe laat verdwijnen. En nu zit Veronique naast me in de auto. Ze draagt een legging met een grote trui en heeft haar blonde haar in een messy bun. Er lijkt niets zweverigs aan haar.

Lees ook Dagboek Merel: ‘Het is de ochtend na de keizersnede en ik weet niet goed hoe ik me voel’

Je dochter is veilig

“We spraken elkaar natuurlijk al over de telefoon,” zegt ze. “En hoewel ik wel dingen kan zien en voelen, gaat dat live toch veel beter. Geef me even je hand.” Ik doe wat Veronique zegt en kijk haar afwachtend aan.

“Je hoeft je geen zorgen te maken,” zegt ze dan, terwijl ze haar ogen gesloten houdt. “Je hebt iets wat helemaal geen ding is veel groter gemaakt dan het werkelijk is. Snap je het als ik dat zeg? Ik niet, namelijk.” Ze lacht en kijkt me nu aan. “Die Shanta heeft helemaal niet de kracht om een vloek uit te spreken. Ja, er bestaat zwarte magie, en ik geloof dat je slechte dingen kunt doen als je dat wilt. Ik kan het straks pas met zekerheid zeggen, maar het voelt niet alsof zij dat kan. Hoe dan ook is alles energie. Als iemand je bedreigt, kun je die slechte energie tegenhouden door licht en liefde en je eigen positieve energie. Sorry, klink ik nu heel zweverig?”

“Een beetje.” “Jouw dochter heeft sowieso veel beschermers. Zij is veilig.” Ik slik een brok weg. “Fijn,” zeg ik zacht. “Zullen we nu gaan? Straks bedenkt ze zich en doet ze niet open.” Ik maak mijn gordel los en wil het portier openen, maar Veronique legt een hand op mijn arm om me tegen te houden. “Merel? Mag ik vragen wat er met jouw moeder is?” De vraag valt me zo rauw op m’n dak, dat ik een beetje haper als ik antwoord dat ze dementie heeft. Veronique knikt. Ze lijkt even na te denken voor ze de juiste woorden vindt. “Woont ze nog thuis?” Ik knik. Mama gaat naar de dagbesteding en ’s avonds is ze thuis. Zo slecht gaat het allemaal niet. “Ik wil je niet bang maken, maar ze moet daar weg. Zo snel mogelijk.”

Dit Dagboek van Merel staat in Flair 41-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Beeld: Shutterstock

Dagboek MerelShutterstock

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden