Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Onze peuter ligt elke nacht bij ons in bed, tussen ons in. We zijn niet anders gewend’

Tessa: ‘Onze peuter ligt elke nacht bij ons in bed, tussen ons in. We zijn niet anders gewend’

Tessa: ‘Onze peuter ligt elke nacht bij ons in bed, tussen ons in. We zijn niet anders gewend’

Ik vind het moederschap steeds moeilijker worden in plaats van steeds makkelijker, kan dat? De meeste mensen zeggen allemaal: ‘Oh, na die babytijd, valt alles mee!’. Nou, néé. Ik vond mijn tweeling als baby’s juist heel makkelijk.

Toen sliepen ze 16 uur per dag, dronken ze melk en lagen ze stil in de box. Nu ze peuters zijn met een eigen wil begint het echte opvoeden pas. Dat is lastiger dan ik dacht dat het zou zijn, hoor. Op sommige momenten zéker.

Slecht slapen

Want mijn jongens kunnen lekker kattenkwaad uithalen en elkaar daarin goed opstoken, zoals het een tweeling betaamt. Dan gaan ze op sommige dagen nét te ver en dan ontploft mama wel eens. Hoort erbij. En daar leren ze ook van, want ik ben er juist om ze te leren wat er wel en niet mag in het leven. Zo mag je níet mama’s autosleutel door het kattenluikje in de tuin gooien in de stromende regen, zeg maar. En ook niet met stiften tekenen op het aanrecht. Gelukkig zijn er elke dag ook heerlijke momenten. Ze zijn bijna 3 jaar en ze leren elke dag nieuwe woordjes. Daar geniet ik zó intens van, want ze zijn erg laat met praten. Dus dat er nu eindelijk wat woorden uitkomen die andere mensen ook begrijpen, doet me goed. ‘Ikke boos!’, zegt Bodi dan, met een grote lach. ‘Stop!’, betekent: ik wil verstoppertje spelen. Dan moeten we weer gaan tellen en gaan ze achter de glazen deur staan waar we ze prima doorheen kunnen zien.

Bodi en Daaf zijn elkaars beste vrienden en zijn ook compleet verschillend. Daaf ligt elke nacht tussen papa en mama in, het liefst met een arm om hem heen. Dan voelt hij zich veilig. Bodi is de makkelijkste slaper van Nederland en moet ik ’s ochtends om 8 uur maar wakker maken, anders tukt-ie nog lekker 14 uur aaneen door. En ja, een tweeling van deze peuterleeftijd is wel eens veel. Druk. Maar ik geniet zo van alle dagen (en nachten) samen, misschien juist wel omdat ze geen baby’s meer zijn.

Spijt

Want ik knipperde met mijn ogen en mijn baby’s zijn geen baby’s meer. Ik kijk naar ze en zie ze groeien, wijzer worden, het leven leren. Nog maar een jaar en ze gaan naar de basisschool. Als ik er alleen al aan denk, breekt mijn hart een beetje doormidden. Werk ik nu niet te veel, nu ze nog zo veel thuis mógen zijn? Kan ik beter meer gaan werken zodra ze naar school gaan en dit jaar nog vol genieten van mijn mannen en hun grappige geklets? Aan de andere kant kan ik ook eerlijk zeggen: als ik zeven dagen per week met mijn peuters bezig ben, word ik ook wel eens gillend gek. Gek van alle zooi 24/7 opruimen en schoonmaken, gek van het huilen en ruziën oplossen. Gek van dat getut om niks.

Het moederschap is daarom voor mij zo intens dubbel. Soms jank ik omdat ik het zat ben, soms jank ik omdat het ik het allemaal te snel vind gaan. Wat is de gulden middenweg, wanneer doe je het echt goed als moeder? Ik denk dat je dat nooit zeker weet. Ik denk dat spijt van te veel werken of te weinig werken altijd pas achteraf komt. Je kunt alleen nu het beste maken van deze dag, van dit moment dat je hebt. Maak keuzes die nu goed voelen en twijfel niet te veel over wat er nog komen gaat. En dus speel ik voor de zevende keer ‘Stop!’ met de glazen deur, vanavond. Met waterige ogen, dat wel. Want ze worden zo snel groot, die baby’s van me. En ik zat weer de hele dag achter mijn laptop.

Tessa Heinhuis (32) woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons, Bodi en Daaf (2). Op Instagram schrijft ze over het eerlijke tweelingmoederschap.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)