Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Mijn zoon slaapt niet: ik heb al 2,5 jaar amper een nacht doorgeslapen’

Tessa: ‘Mijn zoon slaapt niet: ik heb al 2,5 jaar amper een nacht doorgeslapen’

Tessa: ‘Mijn zoon slaapt niet: ik heb al 2,5 jaar amper een nacht doorgeslapen’

Joe, hi: hoe is het met je? Een gewone vraag. Nou, ik kan je mijn ongewone antwoord verklappen: eigenlijk gaat het helemaal niet zo denderend. Ik slaap niet lekker. Al 2,5 jaar niet.

De irritantste opmerking over slaapgebrek die ik me kan bedenken is: ‘Het is een fase!’. Het is goddomme geen fase meer te noemen als iets 2,5 jaar duurt, toch?

Mijn zoons zijn heel verschillend. Dat is met een tweeling extra leuk om te zien. Bodi is de beste slaper die je je maar kunt voorstellen: hij slaapt altijd in zijn eigen bed. Hij gaat ’s avonds tevreden in zijn slaapzakje liggen en ik moet hem om 7.45 uur wakker maken ’s ochtends, anders slaapt-ie nog langer uit. Heerlijk. Daaf is alleen een ander verhaal: die heeft nachtangsten. Verlatingsangst. En dus wordt hij elke nacht wakker en wil hij elke nacht alleen nog maar naast mama liggen.

Zwaar

Ik vind het schattig en ik wil er zijn voor mijn zoon, maar het is inmiddels niet zo heel grappig meer. Als ik me bedenk dat er kinderen zijn die gewoon altijd zo slapen zoals Bodi: hoe uitgerust ben je dán, als moeder? Ik slaap al 2,5 jaar amper een nacht door: ik moet er nog steeds elke nacht een keer uit om hem uit zijn bed te pakken en te troosten. Als hij 3 nachten per maand doorslaapt in zijn eigen bed, dan is het veel.

Mag ik daarom even lekker klagen? Ik ben moe. Heel moe. En ik vind het soms gewoon berezwaar om moeder te zijn, altijd een peuter te hebben die ’s nachts aandacht nodig heeft en daar ook nog fulltime bij te werken. En dan wil ik ook nog een gezellig sociaal leven onderhouden en wat tijd voor mezelf hebben. ‘Hij groeit er vanzelf overheen’, zeggen mensen zo vaak. Ja, dat snap ik zelf ook wel. Hij zal op zijn 16e heus niet meer zo graag naast zijn moeder geplakt willen liggen. Maar 2,5 jaar niet slapen is heel erg lang, kan ik je vertellen. En zwaarder dan mensen denken.

Niet de makkelijkste kinderen

Dat is het gewoon met het moederschap: je hoort er niet eens altijd over, over die dingen die andere moeders het pittigst vinden. Omdat het niet lief is om te zeggen. Omdat iedereen wil doen alsof haar kinderen de beste, leukste en slimste zijn. Die eeuwige schijn ben ik behoorlijk zat. Mijn kind is de slechtste slaper die je maar kunt krijgen, maar ik hou geen millimeter minder van hem. Ik hou evenveel van Daaf als van Bodi, natuurlijk. Laten we allemaal soms gewoon eerlijk zijn over onze kinderen. Mijn zoons zijn niet altijd de makkelijkste. Schluss. Misschien wel zo fijn voor al die andere moeders die hetzelfde meemaken en zich daar alleen in voelen.

Tessa Heinhuis (32) schrijft en werkt voor Flair. Ze woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons, Daaf en Bodi (2). Volg haar tweelingavonturen hier op Instagram:

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)

Lees ook
Tessa: ‘Sinds ik moeder ben, voel ik me eenzamer dan ooit’