Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Suus Ruis > Suus Ruis over schandaal rondom de Voice: ‘De uitdrukking Gooische Matras komt niet uit de lucht vallen’

Suus Ruis over schandaal rondom de Voice: ‘De uitdrukking Gooische Matras komt niet uit de lucht vallen’

Suus Ruis over schandaal rondom de Voice: ‘De uitdrukking Gooische Matras komt niet uit de lucht vallen’

Het schandaal rondom de Voice moet toch wel de grootste beerput zijn uit de geschiedenis van de Nederlandse showbizz. Ik kan me in ieder niet heugen dat men zo massaal zat te wachten op een programma waarin allerhande duistere dingen onthuld gaan worden; de laatste keer was volgens mij in 2008, toen Peter R. de Vries met behulp van een informant Joran van der Sloot ontmaskerde.

The Voice

Wat mij op dit moment opvalt, is dat iedereen die zichzelf ook maar enigszins deskundig vindt, zijn of haar mening wil ventileren. Logisch, want dit alles leeft gewoon heel erg en iedereen wil erover praten, ook in tv-programma’s.

In dit licht vond ik de beschuldigingen van Albert Verlinde aan het adres van Humberto Tan er overigens wel aan de haren bij getrokken. Verlinde schrok zelf van de ophef die ontstond (wat ik best gek vond) en haastte zich te zeggen dat hij de vermeende niet aflatende vrouwenjacht van Humberto puur als voorbeeld noemde van de bedrijfscultuur die destijds bij RTL heerste.

Ikzelf heb weinig zinnigs te zeggen over The Voice. Ik ken betrokkenen alleen maar zijdelings en werk al jaren niet meer achter de schermen van televisie (wat ik heel lang heb gedaan). Ik kan wel van alles zeggen over de bedrijfscultuur. Niet per se bij RTL, maar überhaupt bij televisie in het algemeen. Decennia geleden, toen omroepbazen nog pakken droegen en stropdassen en brillen met zware monturen, werd Hilversum al het Sodom en Gomorra van Nederland genoemd. Zware onzin natuurlijk, maar de uitdrukking Gooische Matras is niet helemaal uit de lucht komen vallen.

Ik denk dat er in elke sector wel – al dan niet heimelijk – wordt gerommeld, maar dat dat in tv-land misschien meer is dan in andere sectoren, ligt volgens mij aan twee dingen: ten eerste is die bedrijfscultuur vrij informeel. Informeler dan eh… zeg het bankwezen of het UWV. Dat wil niet zeggen dat er geen hiërarchie of respect is en het één grote regelloze speeltuin is, maar ook de directie loopt in spijkerbroek en iedereen is benaderbaar. Daarnaast is het vaak een paar maanden enorm aanpoten bij een programma, waardoor je simpelweg extreem veel tijd met elkaar doorbrengt.

Lees ook:
Suus Ruis: ‘Roken zal uiteindelijk wel soort van uitsterven, denk ik. Maar dáár zijn we echt nog lang niet’

Ik heb meerdere programma’s gedaan waarbij ik maandenlang 6 dagen per week ontbeet, lunchte en dineerde met mijn team. Als je zo op elkaars lip zit, kunnen grenzen snel vervagen. Ik kan me een repetitie van een eenmalige grote zaterdagavondshow herinneren, waarbij mijn (vrouwelijke) collega en ik op het podium voor een gigantische vidiwall een zangnummer moesten playbacken, zodat de mensen van de regie en het licht in hun hokjes konden zien hoe het eruit zag als straks de artiesten er zouden staan.

Het duurde even voordat wij begrepen waarom de crew op de vloer zo aan het lachen was: de regisseur had de meest heftige porno op de vidiwall (denk: 6 bij 10 meter) achter ons geprojecteerd. Was ik geschokt? Hm, niet echt. Bij die mannen ging het altijd over seks. Ik heb wel meer ongein voorbij zien komen in die jaren. Ik vond het eerder flauw dan intimiderend en wijt het in retrospectief ook aan de tijdgeest. Maar ik was 30 en niet snel onder de indruk. Ik kan me echter voorstellen dat het voor een stagiair van 20 misschien heel shocking was.

Hoe dan ook is het heel goed dat alles wordt opengegooid. Dat er een zero tolerance beleid is voor alles wat ook maar nét te ver gaat. Want als ik heel eerlijk ben, wilde een good sport zijn en geen zeikerd, maar vond ik dat grapje met die vidiwall eigenlijk ook al niet zo heel grappig.

Biootje: Suus Ruis (47) is freelance journalist en moeder van een 14-jarige zoon. Ze vervangt Flair-columnist Hester Zitvast tijdens haar zwangerschapsverlof en zal op deze plek haar mening geven over de actualiteit.

Fotograaf: Mark Uyl