Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Suus Ruis: ‘Voor de zekerheid ook nog even wachten met het herinvoeren van de typisch Nederlandse 3 zoenen?’

Suus Ruis: ‘Voor de zekerheid ook nog even wachten met het herinvoeren van de typisch Nederlandse 3 zoenen?’

Suus Ruis: ‘Voor de zekerheid ook nog even wachten met het herinvoeren van de typisch Nederlandse 3 zoenen?’

Ik stond vanochtend bij de bakker zonder mondkapje. Je zou denken dat het als een bevrijding voelde, maar ik voelde me naakt. Met mijn chaotische natuur ben ik in de basis blij dat we van die ondingen af zijn hoor, je wilt niet weten hoe vaak ik net over de drempel van een winkel wilde stappen en terug moest om een mondkapje uit de auto te halen. Na de bakker ging ik naar de supermarkt, waar ik zoals ik al twee jaar doe de handscanner en het handvat van mijn kar ontsmette terwijl ik een zo klein mogelijk oppervlak van de fles met reinigingsmiddel probeerde aan te raken.

Dag anonimiteit

Ik voelde me nog steeds naakt. Je bent toch anoniemer als de helft van je gezicht bedekt is. Ik zag dat ongeveer driekwart van de supermarktbezoekers nog wel een mondkapje droeg en vroeg me af of ze dat deden uit overtuiging of vergeten waren dat het niet meer hoefde. Hoe dan ook overwoog ik terug te lopen naar de auto om een mondkapje te halen, want het was nu duidelijk dat ik niet voor paal zou staan omdat ik de enige was.

Ik weet nog dat die mondkapjes ergens halverwege de pandemie ineens niet meer hoefden. Ik bleef ze stug dragen in winkels, ik vond het wel een proper idee dat ik andermans aerosolen niet zou inademen. En nu ben ik er nog niet uit; ik heb nog een stuk of 150 maskers liggen, misschien ga ik die gewoon gebruiken in plaats van ze te bewaren voor als we bij de Upsilon-variant van Covid zijn beland en ze toch weer verplicht worden.

Het mag weer

Ik ben blij voor de Carnavallers, blij voor de horecaondernemers die eindelijk weer helemaal normaal open mogen, blij voor de cultuursector, blij voor trouwlustigen, voor nabestaanden, studenten en scholieren, voor eenzame mensen die hopelijk iets meer bezoek gaan krijgen, blij voor de sportscholen en yogastudio’s, blij voor iedereen die weer iets mag wat hij gemist heeft. Oh ja, en blij voor mijzelf natuurlijk, want die paar seconden dat afgelopen zomer de terrassen open waren en het overal weer druk was, smaakten naar meer.

Maar toch… ergens stemt dit weemoedig. Want die maatregelen waren wat mij betreft niet alléén maar verschrikkelijk. Voor een introvert met smetvrees en een vrij grote circle of comfort (waar niet zo heel veel personen welkom in zijn) was het eigenlijk wel fijn dat mensen naast het dragen van die mondkapjes lekker vaak hun handen wasten/ ontsmetten, dat niemand meer handen schudde (dat vond ik ook pre-corona niet een erg hygiënische gewoonte) en dat iedereen 1,5 meter afstand van elkaar moest houden. En ik vond het in heel veel opzichten prettig én efficiënt dat Teams en Zoom de norm werden én dat je elke afspraak die niet helemaal uitkwam kon cancelen met de vage woorden ‘ik heb klachten’.

Lees ook
Lente lijkt na alle stormen te beginnen: een zonovergoten en droog carnavalsweekend

Die 1,5 meter hoeft niet meer, maar het wordt wel aangeraden. Ik hoop maar dat mensen het zekere voor het onzekere nemen.

En misschien kunnen we dan voor de zekerheid ook nog even wachten met het herinvoeren van de typisch Nederlandse 3 zoenen?

Lees alle columns van Suus Ruis nu op Flair.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Fotografie: Mark Uyl