Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Lisanne van Sadelhoff > Lisanne: ‘Na zes uren vol marteling, belandde ik huilend op de eerste hulp’

Lisanne: ‘Na zes uren vol marteling, belandde ik huilend op de eerste hulp’

Lisanne: ‘Na zes uren vol marteling, belandde ik huilend op de eerste hulp’

Ik had lenzen nodig. De urgentie ervan drong tot me door toen ik een hond moest vangen. Laat het me uitleggen. Ik liep met twee vriendinnen door donker Utrecht, we waren bezig met een zelfgeorganiseerde glühweinwandeling, toen we een hond zagen, formaatje gigantisch.

Trauma door lenzen

Het dier zocht in paniek zijn baas, er was geen baas, dus wij besloten hem te vangen. Hij rende van ons weg, kwam terug, rende van ons weg. Hard to get. Déjà vu’s naar mijn voormalige liefdesleven. Ik sloop op hem af, mijn vriendinnen Floor en Bianca stonden raar te kijken: in hún beleving was de hond aan de rechterkant van het perkje.

Ik liep vastberaden naar de linkerkant. “Wat dóé je?” fluisterde Bianca. “Ik vang de hond!” “Maar hij staat dáár.” Nou, lang verhaal kort: ik was niet op de hond afgeslopen, maar op een stapel vuilniszakken. Er was een publieke afgang nodig om mij aan de lenzen te krijgen, want ik haat alles wat in ogen zit: pluisjes, make-upresten, wind, Leo-haren, vliegjes, vingers.

Ik kreeg ooit tijdens een sportwedstrijd iets in mijn oog, waarna ik het er in paniek probeerde uit te halen en ik met mijn nagel dat witte ooggedeelte had aangerand. Nadat ik zes uren vol marteling – het gevoel van een zandkorrel in mijn oog – had doorstaan, belandde ik huilend op de eerste hulp voor een zalf die moest worden ingespoten met een pipetje.

O ja, nog iets wat ik haat wat in ogen zit: pipetjes. Het hielp niet, dat trauma, toen ik drie jaar geleden voor het eerst bij de opticien binnenwandelde. Ik had een bril maar wilde lenzen, want op mijn brilloze dagen (ik vind mezelf zonder bril nou eenmaal leuker) wilde ik ook iets kunnen zien en niet het risico lopen om de verkeerde vriendengroep in de kroeg aan te spreken.

Het ging mis. Ik ging met een vooringenomen zelfverzekerdheid zitten – positief blijven, je kan dit – en verliet pas na anderhalf uur die zaak weer. “Het ligt niet aan jou,” zei ik tegen de opticien, hij duwde met zijn wijsvinger zenuwachtig zijn bril wat beter op zijn neus. “Het ligt aan mij. Ik kán dit gewoon echt niet.” Tranen.

Maar dit keer was ik voorbereid. Ik had de opticien gezegd dat ik stikzenuwachtig was en gevraagd of hij extra tijd voor me wilde inplannen. En of ik in een rustige kamer kon zitten en of ze me wilden helpen als het niet zou lukken. En of ik een beetje aan het eind van de ochtend kon (in mijn beleving waren mijn ogen aan het eind van de ochtend het meest in staat lichaamsoneigen dingen te verdragen).

Lees ook
Lisanne: ‘Mensen waren het niet eens met een column die ik voor een krant had geschreven’

“En kan ik jullie dan ook bellen als ik thuis ben en ze niet meer uitkrijg?” Lenzenles, had ik het genoemd tegen iedereen die het maar horen wilde. Hoe meer mensen het wisten, hoe kleiner de kans dat ik nog zou afzeggen. “Ik vind het een beetje overdreven hoor,” zei de Brabo. “Beetje dramatisch hè?” zei mijn vader.

Ik ademde diep in en uit toen ik op de stoel plaatsnam. Vervolgens begon ik al te tranen toen ik naar mijn eigen ogen in de spiegel keek, Pavlov is een lul. “Ik weet niet of ik het kan, help,” zei ik tegen de opticien. Buikpijn. Misschien had ik eerst naar de wc moeten gaan. De opticien leunde achterover. “Jawel joh, eitje. Ik blijf hier zitten tot ze erin zitten. Begin maar.”

Nou, lang verhaal kort: ik begon en de opticien hoefde maar tien minuten op de stoel te blijven. Ik viel niet flauw. Mijn lenzen zaten op hun plek, mijn ogen traanden niet – ze hadden zich op veel erger voorbereid. Soms, lieve mensen, heeft dramatiseren een functie.

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in een klein – maar fijn – appartement in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief