Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Kirsten Schilder > Kirsten Schilder: ‘Ze zullen wel hebben gedacht: zo, die grijpt lekker haar kans nu het gratis is’

Kirsten Schilder: ‘Ze zullen wel hebben gedacht: zo, die grijpt lekker haar kans nu het gratis is’

Kirsten Schilder: ‘Ze zullen wel hebben gedacht: zo, die grijpt lekker haar kans nu het gratis is’

Er zijn momenten waarop je wel door de grond wilt zakken. Deze week wenste ik écht dat een luik onder m’n voeten zich opende en ik zo snel mogelijk kon verdwijnen. Ik bloos namelijk ook nog eens snel. Hoe empathisch, menselijk of schattig dat ook overkomt, voor mij betekent het dat je nóg sneller ziet dat ik me schaam.

Burenblunder

Maar dat moment dus, een instant classic. Steeds toen ik afgelopen donderdag de straat in reed, viel me op dat er midden in de straat, één blok van ons huis verwijderd, een drukbezochte viskar stond. Wat bijzonder, dacht ik, zo midden in een woonwijk, dat zie je ook niet vaak. De hele dag was het een komen en gaan van mensen, waardoor ik de indruk kreeg dat de kwaliteit wel goed moest zijn. Misschien waren er coronarestricties op de plek waar de kar normaal stond en waren de eigenaren uitgeweken naar een buurt waar veel gezinnen wonen. Het zijn immers eigenaardige tijden waarin steeds alles anders is dan we gewend zijn.

Toen ik er ’s avonds voor de derde keer langsreed, was mijn nieuwsgierigheid (en vooral mijn trek) dermate gewekt, dat ik besloot eens een kijkje te nemen bij deze nieuwe aanwinst in onze buurt. Ik zag dat de klandizie vrijwel alleen uit bewoners van de straat bestond, allemaal vaders en moeders die ik dagelijks begroet als ik onze kinderen naar school breng. Ik werd vrolijk begroet, sommigen knoopten een praatje aan. Wat achteraf bijzonder was, maar wat ik niet heel scherp observeerde, was dat vrijwel iedereen voor de kar, gelukkig op gepaste afstand van elkaar, stond te eten. Uiteraard gebeurt dat vaker bij een viskar, maar het ging in dit geval echt op voor alle klanten. Sommigen dronken er zelfs een glaasje wijn bij. Nog steeds viel bij mij het kwartje niet.

Ik baande me voorzichtig een weg door de mensen en plaatste mijn bestelling: “Mag ik twee grote lekkerbekken en een grote bak visfrietjes voor onze kinderen? Doe maar extra groot, want er zijn ook wat vriendjes en vriendinnetjes bij.” Even had ik de indruk dat dit de wenkbrauwen deed fronsen bij mijn buurman van verderop, maar hij bevestigde vriendelijk mijn bestelling, maakte hem gereed en overhandigde hem in een tasje. “Ik wil graag pinnen,” zei ik. “Pinnen? Het apparaat is nog niet aangesloten. Joh, dit is alleen even om onze nieuwe viskar aan de buren te laten zien.”

Een collectieve schaterlach welde rondom mij op. Met terugwerkende kracht speelde ik mijn bestelling nog even af in mijn hoofd: “Doe maar een extra grote bak…” Ze zullen wel hebben gedacht: zo, die grijpt lekker haar kans nu het gratis is. Naderhand hoorde ik dat dit in het dorp een standaardprocedure is na de aanschaf van zo’n prachtige mobiele werkplek: die even aan je buren en familie showen. Ik had geen flauw idee. Waar ik wel een heel duidelijk idee over heb: als er een rode knop was geweest waarmee ik een luik onder mijn voeten had kunnen openen, had ik die keihard ingedrukt.

Kirsten Schilder (38) is de vrouw van zanger Nick (37). Samen hebben ze drie kinderen: Nikki (10), Julian (9) en Jackie (4). In Flair schrijft ze elke week open en eerlijk over haar leven. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.