Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Well done, Robert, Paul en Matthijs: horken van de Nederlandse showbizz’

Hester: ‘Well done, Robert, Paul en Matthijs: horken van de Nederlandse showbizz’

Hester: ‘Well done, Robert, Paul en Matthijs: horken van de Nederlandse showbizz’

Ooit had ik een kapster die iedere keer als ik er kwam weer een andere stagiair had. Zo’n meisje mocht dan koffiezetten en de haren bij elkaar vegen; echt iets waar je wat aan hebt – not. Op vriendelijkheid van haar stagebegeleidster hoefde ze in elk geval niet te rekenen.

Of het nou toeval was, weet ik niet, maar steeds weer als ik er met mijn hoofd in de folies zat, was ik getuige van een foeterpartij. Dan weer was de stagiair van dat moment te laat gekomen, dan weer had ze de haren de verkeerde kant van de salon opgeveegd. Als de kapster dan weer bij mij kwam controleren of de blondeer mijn haar nog niet volledig had verteerd, zocht ze bijval met een oogrol.

Ik keek alleen maar wat verdwaasd vanuit de spiegel terug. Hoe haal je het in je hoofd een ander zo toe te spreken, dacht ik. Maar ik zei het niet, stom hè? Ik koos wat lafjes na een paar keer maar voorgoed voor een andere kapster; aan onbeschoft gedrag heb ik echt een bloedhekel namelijk.

Hoezo schreeuw je tegen medewerkers?

Afgelopen weekend las ik – uiteraard bij juicekoningin Yvonne Coldeweijer – dat Matthijs van Nieuwkerk, Paul de Leeuw en Robert ten Brink er ook een handje van hebben medewerkers af te blaffen. Over Paul en Matthijs had ik dat al wel eerder gehoord. Het ene na het andere screenshot van DM’s over Robert ten Brinks onfatsoenlijke gedrag werd gedeeld en mijn beeld van de altijd zo aimabele All You Need Is Love-man veranderde compleet.

Hoezo schreeuw je tegen medewerkers? Hoezo zeg je geen gedag? Daar is in mijn ogen geen enkel excuus voor. Het zou, net als bij Matthijs en Paul, een kwestie van ‘streven naar het beste’ zijn. En dat kan dus alleen als je je gedraagt als een hork. ‘Typisch mannen met een groot ego’, las ik her en der op social media. Ik moet zeggen: dat was ook een van de eerste dingen die ik dacht. Tot ik dus weer aan die kapster dacht. Het heeft helemaal niets met gender te maken, maar vooral met extreme horkerigheid.

Lees ook
Hester: ‘Aanhoudende ellende op Schiphol; de lockdowns waren zo gek nog niet’

Empatisch vermogen van een blok beton

Sommige mensen interesseert het gewoon niets dat een ander ook gevoel heeft. Dat zo’n stagiair van de kappersopleiding van, zeg 17 jaar oud, ’s avonds huilend in bed ligt. Twijfelend aan alles wat ze doet. Dat zo’n meisje de volgende ochtend het liefst ver onder de dekens verstopt blijft liggen en absoluut niet naar die ellendige salon met die heks wil.

Sommige mensen hebben nou eenmaal het empathisch vermogen van een blok beton. En dan maakt het dus helemaal niet uit of ze man of vrouw zijn, ze hebben ergens een afslag gemist. Het kan opvoeding zijn, maar ook een gebrek aan zelfreflectie of leuke mensen om zich heen die ze wijzen op hun botheid. Sommige mensen zijn nou eenmaal ongelooflijke eikels.

Robert, Matthijs en Paul: doe eens normaal, probeer het op z’n minst. Met vriendelijkheid bereik je zoveel meer. Op deze manier raak je vooral het respect van andere kwijt en word je achter je rug om uitgekotst. Nou ja, dan heb je misschien wel je perfecte eindproduct neergezet… (alleen dus niemand die je mag)

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van vier kinderen (21, 17, 8 en een baby). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.