Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Van opvoeden moet je geen wedstrijdje maken, Robert ten Brink’

Hester: ‘Van opvoeden moet je geen wedstrijdje maken, Robert ten Brink’

Hester: ‘Van opvoeden moet je geen wedstrijdje maken, Robert ten Brink’

Nederland heeft er een nieuwe wedstrijd bij: ‘Wie is de beste opvoeder?’ – dat schijn je namelijk te kunnen vaststellen. Misschien loop ik iets te kritisch vooruit op de zaken (ik heb immers nog niets van het programma gezien en alleen een aankondiging gelezen), maar ik vind het vooralsnog vrij geflipt klinken. Wat volgt? Hollands Best Opvoeder? DE Opvoeder? 

Het programma wordt gepresenteerd door Robert ten Brink, die er met vijf dochters en vijf kleinkinderen in theorie kaas van zou moeten hebben gegeten. De deelnemers krijgen opdrachten waarmee ze de strijd met elkaar aangaan. Wie zullen er het best uitkomen? Ouders die maar wat aanrommelen of ouders die de schrijfsels van Dr. Benjamin Spock er van letter tot letter op naleven?

Het gros rommelt maar wat aan

Ik kan bij iedere ouder die ik ken wel iets aanwijzen waar ik geen hol van begrijp. Hoezo mag jouw kleuter iedere avond tot 22.00 uur opblijven? Wat is de diepere gedachte achter het feit dat je vier verschillende maaltijden kookt voor je ‘moeilijke etertjes’? Waarom laat jij je door je kind verrot schelden? En wie ben jij dan, ordebewaker? Hun liefdevolle vader/moeder of ijskoude drill-instructeur? 

Maken die ouders er dan dus maar een potje van? Ik weet het niet, ik denk het niet. Er zijn zeker stellen aan te wijzen waarbij je zonder twijfel kunt zeggen dat ze beter nooit aan kinderen waren begonnen. Die zijn gewoon echt niet voor het beroep van vader of moeder in de wieg gelegd en zouden zelf niet misstaan op een kleuterschool. Maar het gros rommelt keurig binnen de marges wat aan – en die marges zijn enorm. Wat bij het ene kind prima werkt, moet je bij het andere kind niet proberen. En dat een kind keurig met twee woorden spreekt, zegt echt niet alles.

Lees ook
Hester: ‘Eén sinterklaasliedje zingen, Tim en je bent een racist en toxic as fuck’

Woedeaanvallen, een grote mond of zonder mokken naar bed

Ik zou aan weinig mensen mijn kinderen permanent toevertrouwen. Eerlijk? Aan niemand eigenlijk. Ook niet aan de mensen die het dichts bij me staan; ik doe het namelijk tien, nee een miljard keer beter dan zij. En dat zit ‘m niet in het feit dat mijn kinderen met mes en vork kunnen eten of keurig dankjewel zeggen als ze iets krijgen.

Een al dan geen goede opvoeding valt niet af te lezen uit het aantal woedeaanvallen, een grote mond, dreinen, keurig aan het huiswerk gaan of zonder mokken naar bed. Een goede opvoeding heeft voor mij veiligheid en onvoorwaardelijke liefde als basis en precies dát valt niet te meten – dat valt alleen te voelen door het kind. Dat zie je pas terug als het kind zelf kinderen krijgt en gaat opvoeden.

Daar kan geen opvoeddeskundige of Robert ten Brink met al zijn levenservaring iets over zeggen. Daar kun je geen tips of tricks voor geven. Daar moet je vooral geen wedstrijdje van maken. Vind ik dan – maar ik rommel ook maar wat aan.

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van vier kinderen (21, 17, 8 en een baby). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.