Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Stilte komt harder binnen als het uit een mensenmassa komt’

Hester: ‘Stilte komt harder binnen als het uit een mensenmassa komt’

Hester: ‘Stilte komt harder binnen als het uit een mensenmassa komt’

‘Is echt iedereen in Nederland zo twee minuten stil?’ Ik knikte en wees op een vrachtwagen die je in de verte vanuit ons huis stil kon zien staan. ‘Kijk, de vrachtwagen is langs de kant gezet. Dan doen veel mensen die onderweg zijn, die stoppen even met rijden.’ Toen ik het zei, kwamen er vier auto’s in volle vaart langs scheuren.

De wereld is een knettergekke plek

‘Oké, niet iedereen is stil of doet aan dodenherdenking. Maar de meeste mensen wel.’ Ik legde onze 8-jarige dochter uit hoe belangrijk die twee minuten waren en waarom we het deden. Ze wilde weten of er misschien nog eens oorlog in Nederland komt. Ik had haar daar graag een krachtig ‘absoluut niet’ op gegeven, maar ik weet het gewoon niet. De wereld is immers een knettergekke plek, waar we nu al maanden redelijk lijdzaam toezien hoe een Russische dictator mensenlevens neemt. Dat had ik ook nooit gedacht.

Broos en van ongekende rijkdom

De televisie stond aan en mijn vriend zapte van de herdenking op de Waalsdorpervlakte naar De Dam, die na twee jaar leegte weer bomvol stond. We gingen op de bank zitten, luisterden The Last Post en zwegen. Hoe mooi ik de noodgedwongen lege Dam de voorgaande jaren ook vond; stilte komt toch harder binnen als het uit een mensenmassa komt. En dit jaar raakt het misschien wel meer dan ooit, want we weten dat vrijheid verre als vanzelfsprekend is. Het is broos en van een ongekende rijkdom.

Na twee minuten keek ik uit het raam, waar ik de geparkeerde vrachtwagen zag optrekken en doorrijden. Ik vroeg me af wie daar achter het stuur zat. Een oudere man, die de verhalen van de oorlog nog kende van zijn ouders? Of misschien wel een heel jonge gast die het respect van huis uit mee heeft gekregen. Het maakt ook niet uit; het beeld ontroerde me. Betrokkenheid is zo mooi.

‘Kijk Frenkie. Dodenherdenking. Dat is heel belangrijk’

We luisterden naar wat toespraken en mijn vriend schakelde weer over naar de Waalsdorpervlakte. Onze dochter van 8 sleepte de baby, die in de kinderstoel zat, tot vlak voor de televisie. ‘Kijk Frenkie. Dodenherdenking. Dat is heel belangrijk’, kirde ze op hoge toon tegen haar vier maanden oude zusje. Vanaf de bank keek ik naar het kale achterhoofd van mijn jongste. Die van acht had haar arm beschermend om haar heen geslagen. Gebiologeerd keken de zusjes naar iets wat ze niet begrepen. En ik keek naar hen, met tranen in mijn ogen. Hoe lang zal onze vrijheid, hun mooie en onbezorgde leven, nog vanzelfsprekend voor ze zijn?

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van vier kinderen (21, 17, 8 en een baby). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.