Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Dreigen en schelden: we zijn het fatsoen echt aan het verliezen, hè?’

Hester: ‘Dreigen en schelden: we zijn het fatsoen echt aan het verliezen, hè?’

Hester: ‘Dreigen en schelden: we zijn het fatsoen echt aan het verliezen, hè?’

Presentatrice Hélène Hendriks wordt bedreigd en houdt haar mening aangaande Derksen-gate op advies van de politie vanaf nu voor zich. Presentator Özcan Akyol maakt zijn radioshow even niet vanuit zijn huiskamer, maar noodgedwongen in een studio omdat hij bedreigd wordt. We kampen daarmee in dit land met een steeds groter wordend probleem van mensen die ieder greintje fatsoen ontberen en serieus denken dat het acceptabel is om – ongetwijfeld onder de vlag van ‘vrijheid van meningsuiting’ – anderen te intimideren.

Je zal iemand treffen die doordraait

Die anderen mogen wel een mening hebben, maar dan wel eentje die strookt bij hun eigen gedachtengoed. En ondanks dat we allemaal weten dat die bedreigingen uit de toetsenborden van ’s lands grootste lafbekken komen, neem je natuurlijk geen enkel risico. Je zal iemand treffen die doordraait. Het zal niet de eerste keer zijn dat zoiets gebeurt. 

Ik begrijp heel goed dat Özcan zijn gezin wil beschermen. En ik snap ook dat Hélène het advies van de politie opvolgt. Je moet er niet aan denken dat het echt uit de klauwen giert en laten we eerlijk zijn: zowel op de linkerflank als op de rechterflank lopen een paar behoorlijk gestoorde types te roeptoeteren. Maar het is van de zotten dat deze mensen hun werk niet meer kunnen doen zoals ze in de planning hadden.

Doodsbedreigingen door columns

Ik krijg zelf ook regelmatig dreigementen in mijn mail of inbox naar aanleiding van mijn columns. Veelal van mensen met hun hond als profielfoto, die vinden dat ik dood moet of ik elk geval voor eens en altijd ‘mijn domme bek moet houden’. Het zijn mannen en vrouwen, jong en oud. De ene keer anoniem, maar ook net zo makkelijk te herleiden tot woonplaats en werkgever aan toe. Waar gaat het mis, dat je besluit iemand met een andere mening dood te wensen? Ik denk dat het een glijdende schaal is. En die glijdende schaal speelt zich onder meer af op Facebook in reacties onder mijn teksten.

Neem mijn column van twee weken geleden, waarin ik me afvraag waar wappies hun tijd nu mee gaan vullen. Ik word in de comments een domme doos genoemd. Gehersenspoeld. Een zeikwijf. Een psycho en achterlijk. Dikke snol. Een blind en doof paard. Een preutse trut. Ik zou een hersenbeschadiging hebben. Ik ben een soepkip en een staatstrol. Een raar wijf. Gefrustreerd. Een droeftoeter. Een kut. Het is slechts een kleine greep uit de 777 reacties, waar er vrijwel geen één fatsoenlijk van toon is.

Lees ook
Hester: ‘Derksen bekent een verkrachting; haal hem van de buis’

Je doet er zelf misschien ook aan mee

Zo praten we dus tegenwoordig online met elkaar. Dat zouden we in real life waarschijnlijk nooit doen, want daar ontbreekt het lef voor. En waar je in al je boosheid de ene dag nog iemand onschuldig uitmaakt voor soepkip, tik je een week later misschien wel zeikwijf. En weer een week later kut. En de week erop? Dan misschien maar een mailtje tikken om iemand nog meer de wacht aan te zeggen? Klein beetje dreigen? Beetje intimideren. Ja duh, je meent het natuurlijk niet echt, maar je wil gewoon je woede even kwijt. Echt, het is een glijdende schaal. En daar werken meer mensen aan mee dan we denken. Jij zelf misschien ook wel.

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van vier kinderen (21, 17, 8 en een baby). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.