Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Floor Faber > Floor Faber #27: ‘Hij pakt mijn hand vast die ik om zijn middel heb geslagen’

Floor Faber #27: ‘Hij pakt mijn hand vast die ik om zijn middel heb geslagen’

Floor Faber #27: ‘Hij pakt mijn hand vast die ik om zijn middel heb geslagen’

Eindelijk kunnen we weer uit! Omdat het feest al om tien uur is afgelopen, staan Anouk en ik ons al om half acht op te tutten. Het is jaren geleden dat ik zoveel werk heb gemaakt van een avondje kroeg, zelfs mijn pumps trek ik aan. Met Anouk achterop fiets ik naar het centrum van mijn stadje.

Zaterdag

Het eerste het beste café waar het niet idioot druk is en waar leuke mensen aan de bar staan, lopen we binnen. We bestellen een biertje en staan meteen met allerlei mensen te kletsen. Het is of iedereen snakt naar contact, naar nieuwe gezichten, naar avontuur.

Ik praat met een dikke veertiger over vegetarische bitterballen terwijl mijn blik steeds afdwaalt naar een jongen aan het andere eind van de bar. Leuk baardje, nonchalant haar, grappig T-shirt.
Het liefst zou ik ‘Hallo hier!’ willen schreeuwen, in plaats daarvan zend ik een verpletterende glimlach.

‘Gaat het wel goed met je?’ vraagt de dikkerd. ‘Je kijkt zo raar?’
Hmm, blijkbaar gaat flirten me niet meer zo goed af.

Nog een biertje. Ik maak met een vent  grappen over thuiswerken, klets een poosje met Anouk en sta dan tegenover het leuke baardje. Ook al heb ik inmiddels drie bier op, mijn mond voelt acuut droog aan. Wat heeft ie zwoele donkerbruine ogen!

‘Ik ben zo blij dat ik weer allerlei mensen zie,’ zeg ik. ‘Ik verschrompelde langzamerhand als een vergeten krop sla in de groentela.’ Hij trekt zijn wenkbrauwen omhoog. ‘Kom je hier vaker?’ vervolg ik. ‘Sorry, ik ben echt heel roestig in het flirten.’

Daar moet hij hard om lachen, zo’n lekkere vette lach waardoor je wel moet meedoen. Hij geeft me nog een biertje – mijn enkels zwikken vervaarlijk in mijn hakken – en vertelt dat hij nog niet zo lang hier woont, en ook uit Amsterdam komt. Toen zijn relatie voorbij was, is hij hierheen verhuisd.

‘Ik heb nog wel een tijdje in Amsterdam gezocht, maar het was onbetaalbaar. Achthonderd euro per maand en dan moest ik de keuken en de badkamer delen. Ik heb nu een zolderetage voor mezelf waar ik nog niet de helft voor betaal. Heb jij een huisgenoot?’

‘I am free as a bird!’ zeg ik. Daar is geen woord van gelogen, Walt heb ik definitief uit mijn leven geschrapt. Vorige week kwam hij langs om te praten, maar ik heb hem niet eens binnengelaten.

Lees ook:
Floor Faber #26: ‘Met een glas wijn in mijn hand kijk ik toe hoe hij met zijn vriendin aan het koken is’

Baardje en ik kletsen tot de barman aangeeft dat het sluitingstijd is. ‘Heb je zin om bij nog wat te drinken?’ vraagt hij.
JA! gonst het in mijn onderbuik.  ‘Gezellig,’ zeg ik. ‘Ik moet even met mijn vriendin overleggen.’

Ik wankel naar Anouk die met de dikke veertiger aan het praten is en zeg dat ik met het baardje mee wil.  ‘Vind je het oké als jij alleen naar mijn huis gaat?’

‘Tuurlijk niet,’ zegt ze. ‘Ik ben jaloers dat je weer eens seks gaat hebben! You go girl!’ Gelukkig mag ik bij Baardje achterop de fiets, op mijn hiel zit inmiddels een bijzonder pijnlijke gigablaar.

Onze stemmen weerklinken door de stille straten, hij pakt mijn hand vast die ik om zijn middel heb geslagen en alles tintelt van de seksuele spanning.              

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Alle columns van Floor Faber lees je nu op flair.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief