Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #50: ‘Kevin staat te praten met een meisje in een jurkje dat zo kort is dat je haar zwarte stringetje ziet’

Floor Faber #50: ‘Kevin staat te praten met een meisje in een jurkje dat zo kort is dat je haar zwarte stringetje ziet’

Floor Faber #50: ‘Kevin staat te praten met een meisje in een jurkje dat zo kort is dat je haar zwarte stringetje ziet’

De camping van het festival staat propvol omdat de meesten gisteren al zijn gekomen. ‘Misschien moeten we toch maar een hotelletje nemen,’ zeg ik tegen Kevin. Ik wilde sowieso al liever in een hotel, omdat ik graag op een echt matras lig, gruwel van Dixi’s en niet kan slapen als het lawaaiig is.

Toen ik dat zei, maakte Kevin een opmerking waarin het woord ‘bejaarde’ viel, en dus haalt hij nu de tent uit de verpakking op een klein stukje vrij grasveld.

Zaterdag

‘Is dat geen kots?’ vraag ik wijzend op een oranjegele substantie.

‘Ik ben op alles voorbereid,’ grijnst hij. Hij pakt een vuilniszak en legt die eroverheen. Oké, nu geen truttige opmerking over geur maken, de kots gewoon parkeren en genieten.

Even later lopen we hand in hand het festivalterrein op. Kevin heeft precies uitgezocht wanneer de bands optreden die hij wil zien. We staan voor het podium bij een Belgische band waarvan Kevin bijna alle liedjes kan meezingen. Daarna kijken we liggend in het gras naar een singersongwriter die lang niet zo goed zingt als mijn nichtje Kiki.

Vervolgens dansen we op hiphop en dan haal ik wat te eten bij een van de kraampjes. Ik had verwacht dat ik kon kiezen uit friet of een hamburger, maar ze hebben ook Thais, pizza en streetfood. Met twee grote puntzakken loop ik terug naar Kevin die te drinken heeft gehaald.

En dan slaat mijn hart een slag over, omdat hij staat te praten met een meisje met lang blond haar in een jurkje dat zo kort is dat je haar zwarte stringetje ziet. Aan alles merk ik dat Kevin haar leuk vindt en groene jaloezie golft door me heen. ‘Hallo!’ nepglimlach ik. 

‘Dit is Sophie,’ stelt Kevin haar voor. ‘De zomer voor corona zijn we elkaar op dit festival tegengekomen ’

Sophies ogen lichten op. ‘Amai! Hoe is het mogelijk dat we elkaar hier weer treffen, hè. Maar de Kevin is niets veranderd.’ 

Terwijl ik bozig mijn frietjes eet, luister ik naar hun gesprek over bandjes die ik niet ken, festivals waar ik niet ben geweest en kennissen die niet de mijne zijn. Tot mijn grote opluchting komt een jongen Sophie ophalen. ‘Ik zie jullie nog wel!’ roept ze vrolijk als afscheid. 

‘Je had wat met haar, hè,’ zeg ik tegen Kevin.

Hij haalt zijn schouders op. Plagerig geef ik hem een duw. ‘Je klonk zelfs als een Belg toen je met haar praatte.’ 

‘Jaloers?’ Hij trekt me naar zich toe om me te zoenen en ik denk aan seks, tot ik me de tent met de plak kots herinner.

Lees ook
Floor Faber #49: ‘Niks was goed, je moeder had op alles commentaar’

Zondag  

Onze buren hebben geen moeite met seks op een overvolle festivalcamping. Zelfs met mijn oordoppen ingeplugd hoor ik ze ritselen, praten en hijgen. Ik stoot Kevin aan. Met open ogen luisteren we op onze rug naar ze. ‘Wat duurt het lang!’ fluister ik. ‘Zou hij te veel gedronken hebben?’ 

Het gekreun gaat door. ‘Volgens mij is hij er bijna,’ zegt hij. ‘Zijn ja’s worden steeds luider.’

‘Dat is die meid, denk ik. ‘

Op het ritme van het gekreun klapt hij mee, en daar krijg ik zo de slappe lach van dat het in de tent naast ons stil wordt. ‘Als ze nu maar niet opnieuw beginnen,’ zegt hij.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Getty Images