Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #49: ‘Niks was goed, je moeder had op alles commentaar’

Floor Faber #49: ‘Niks was goed, je moeder had op alles commentaar’

Floor Faber #49: ‘Niks was goed, je moeder had op alles commentaar’

Met een harde klap doen mijn buren hun ramen dicht. Dat begrijp ik ook wel, want Kevin en ik kunnen elkaar bijna niet meer zien door de rook van de barbecue. Als een gek wakkert hij het vuur aan met een stuk karton.

Barbecue met Patricia

‘Misschien moeten er wat minder kolen op?’ zeg ik.

‘Hoe vaak heb jij gebarbecued? Laat mij maar, dit is mannenwerk.’ Het is dat hij een roze schort aan heeft met het woord keukenprinses erop, anders zou ik het een stomme macho-opmerking vinden. Hij zoekt het maar uit met zijn vuur, ik ga wel de salade maken, in de keuken, met de deur dicht.

De salade is net klaar wanneer Patricia, zijn moeder, aanbelt. Ze heeft een knalrode maxi-jurk aan, een groene sjaal om haar hoofd geknoopt en duwt ongeduldig Fred van zich af die enthousiast tegen haar opspringt. Ik geef haar een glas water aan (‘Nee, geen wijn, dat is tumorbevorderend,’ zegt ze) en we lopen de tuin in.

‘Barbecue?’ zegt ze. “Dat is toch veel te veel gedoe. Ik eet maar één sateetje.’

Van het terras heb ik iets feestelijks gemaakt met vrolijke kussens, lichtslingers en potten met bloemen en daar gaan we zitten. Kevin zegt dat hij het vuur continu in de gaten moet houden waardoor de conversatie volledig op mij neerkomt. Dat valt niet mee. ‘Ga je binnenkort weer aan het werk, Patricia?’ 

Kwaad kijkt ze me aan. ‘Natuurlijk niet. Het duurt nog maanden voordat ik mijn energie weer heb. En ik heb fysiek werk, hè. Ik zit niet zoals Kevin en jij de hele dag op mijn kont.’

‘Misschien kun je er deze zomer nog even op uitgaan’, probeer ik. ‘Naar een hotel of zo,  lekker uitrusten en je laten verwennen.’

‘En daar zeker naartoe vliegen. Heb je de rijen op Schiphol gezien? Alles is in dit land zo slecht geregeld.’ En dan barst ze los: de zorg, het onderwijs, de stikstofcrisis, het klimaat, het komt allemaal voorbij. Elk positief puntje dat ik aandraag, besproeit ze onmiddellijk met azijn. Gelukkig kondigt Kevin dan aan dat de eerste ronde sateetjes en mijn auberginespiesjes klaar zijn.

Lees ook
Floor Faber #48: ‘Je weet wat ze zeggen; hoe duurder de bruiloft, hoe duurder de scheiding’

Met een kritische blik snijdt Patricia een stukje kip doormidden. ‘Dit is nog rauw, leg er nog maar even op. Maar het mag niet zwart worden want dat is tumorbevorderend.’

Zeurkous

De salade had ze liever zonder dressing gezien omdat ze geen suiker eet (‘tumorbevorderend’) en het stokbrood had niet wit mogen zijn (‘turmorbevorderend’). 
Tegen het einde van de avond heb ik hoofdpijn en kramp in mijn kaken heb van het beleefd glimlachen.

Kevin brengt haar naar huis, ik ruim de keuken op en laat Fred uit.
Wanneer hij terugkomt, lig ik al in bed. Hij ploft naast me neer en zegt: ‘Dankjewel, Floor. Mijn moeder zei dat ze een geweldige avond heeft gehad.’

Nu neem ik me altijd heilig voor om alleen aardige dingen te zeggen over familieleden van mijn geliefden, maar ik ben zo verbaasd dat ik eruit flap: ‘Niks was goed. Patricia had op alles commentaar!’ 

Kevin lacht. ‘Ja, ze kan soms een beetje zeuren, maar ze vond het super. Echt waar.’
Ik klem mijn lippen stevig op elkaar tot hij me begint te zoenen. Goddank lijkt Kevin niet op zijn moeder.       

Beeld: Getty Images