Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #36: ‘Ik wil geen kinderen, heb nooit moedergevoelens gehad en vind baby’s eng’

Floor Faber #36: ‘Ik wil geen kinderen, heb nooit moedergevoelens gehad en vind baby’s eng’

Floor Faber #36: ‘Ik wil geen kinderen, heb nooit moedergevoelens gehad en vind baby’s eng’

Vandaag heeft Anneke, mijn therapeut, een zwart wijdvallend gewaad aan waardoor ik denk: bezemsteel tussen haar benen en ze vliegt zo het raam uit. Nadat ze me een beker lindenbloesemthee heeft gegeven, vraagt ze me hoe mijn afgelopen week was. Geil is het eerlijke antwoord – als ik niet met Kevin in bed lag, dacht ik wel aan seks met Kevin. 

Woensdag

Op kantoor dwaalden mijn gedachten af naar zijn stijve pik en zijn wasbordbuik, hoe hij zijn ogen samenknijpt als hij klaarkomt, zijn tong die om mijn klit cirkelt. Met zijn vriendin is het over, zegt hij, het stelde niets voor. En toch heb ik geen zin om Anneke over Kevin te vertellen. Ze vindt het sowieso geen goed idee dat ik een relatie aanknoop nu ik met mezelf aan het werk ben. En dus praten we over het huwelijk van mijn ouders en waarom ik geen kinderen wil.

Ik heb de indruk dat zij een verband ziet, ik probeer haar duidelijk te maken dat dat er niet is. Ik heb gewoon nooit moedergevoelens gehad, vind baby’s eng en kleine kinderen energieslurpers. En bovendien zijn er te veel mensen op de wereld. Na de sessie heb ik zo’n behoefte aan suikers dat ik naar de supermarkt ga, een pak roze koeken koop en er twee opeet terwijl ik naar huis fiets.

Vrijdag

Het is 4.20 in de morgen en ik sta op Schiphol. Heb geen oog dichtgedaan omdat ik dacht: dadelijk hoor ik de wekker niet en dan mis ik het vliegtuig. Het ziet ernaar uit dat ik dat alsnog ga missen, omdat Anouk er nog niet is en we al mogen boarden. Wat te doen? Moet ik dan maar in mijn eentje naar Korfu gaan, dat zij een vlucht later neemt? Ik weet eigenlijk niet eens of dat wel kan, vind dat meer iets voor een film.

Wanneer ik voor de zoveelste keer mijn telefoon check komt ze met haar rolkoffer aangerend. We checken in en de grondstewardess loopt met ons mee naar de douane om te vragen of we voorrang kunnen krijgen. Vervolgens rennen we door de luchthaven met onze koffers en tassen. We hollen over de lopende band en komend hijgend aan bij de gate. Daar zijn nog een stuk of dertig reizigers die moeten inchecken. ‘Zie je wel, al dat gehaast was nergens voor nodig,’ zegt Anouk. ‘Ik denk dat ik nog even naar de wc ga.’ ‘Jij blijft hier,’ zeg ik met een stem die hysterisch snerpt.

Lees ook
Floor Faber #35: ‘Hij heeft een vriendin, denk ik even, maar daarna geef ik me over aan geilheid’

Ruim drie uur later zijn we op Korfu en stappen we in een bus die ons naar ons resort brengt. Ook al ben ik zo moe dat ik er licht van in mijn hoofd ben, toch kijk ik nieuwsgierig om me heen. Tot de bus de bergen inrijdt en we de ene na de andere haarspeldbocht nemen. Anouk is inmiddels in slaap gevallen, maar ik moet mijn ogen openhouden. Als ik geen horizon zie, word ik nog misselijker.

En we rijden maar door en door, terwijl we nauwelijks vooruit lijken te komen op Google Maps. Inmiddels ben ik in de fase: krampachtig wegslikken en ik weet niet hoe lang ik dat nog volhoud. Als de bus stopt om toeristen af te zetten, moet ik misschien maar naar buiten gaan om in een struik over te geven. Ik heb dit noodplan nog niet goed uitgedacht of ik begin te kokken in de plastic tas waarin broodjes en flesjes drinken zitten. De walm is weerzinwekkend, maar Anouk wordt er niet eens wakker van.

Floor Faber heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Alle columns van Floor Faber lees je nu op flair.nl.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief