Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #33: ‘Terwijl hij ritmisch in een pan staat te roeren, kan ik het niet laten om naar zijn ronde billen te staren’

Floor Faber #33: ‘Terwijl hij ritmisch in een pan staat te roeren, kan ik het niet laten om naar zijn ronde billen te staren’

Floor Faber #33: ‘Terwijl hij ritmisch in een pan staat te roeren, kan ik het niet laten om naar zijn ronde billen te staren’

Gezellig dat Kiki er is. Op mijn terras in de zon drinken we thee, Fred ligt aan mijn voeten tevreden op een bot te knagen. ‘Zo lijkt de oorlog heel ver weg,’ zeg ik.

Vrijdag

‘Af en toe sla ik een dagje het nieuws over omdat ik er te verdrietig van word.  Natuurlijk heb ik geld overgemaakt, maar meer kan ik niet doen. Ik woon echt te klein om iemand op te vangen.’

Kiki pakt nog een koekje. ‘Ageeth heeft in de drukkerij voor vier families ruimte vrijgemaakt. Midas heeft wanden geplaatst zodat ze een eigen plek hebben, ik heb geholpen met inrichten. Een tafel, stoelen, bedden, beddengoed, een kast om spullen in op te bergen, maar dat was eigenlijk niet nodig omdat ze bijna niets hebben. Gisteren heb ik voor ze gekookt.’

‘En wat voor verhalen vertellen ze dan?’

‘Over hun vlucht, die soms wel dagen heeft geduurd, over het leven dat ze hadden. Sommigen zeggen bijna niks, die zitten de hele tijd op hun telefoon. Hun mannen en vrienden zijn aan het vechten en ze zijn doodsbang dat ze wat overkomt. Soms denk ik: stel dat Midas is opgeroepen, ik zou ook gek zijn van angst.’ Ze staart voor zich uit, en ik weet precies waar ze aan denkt. Daarom stel ik voor om straks naar het tuincentrum te gaan. Even niet aan alle rottigheid denken maar lekker tussen de bloemen en planten lopen.  

Lees ook
Floor Faber #32: ‘Wil ik blij zijn in een bikini dan zal ik niets meer zomaar in mijn mond stoppen, verdomme’

Donderdag

Wanneer ik na mijn werk naar huis rijd, zie ik Kevin bij de bushalte staan. Ik stop en doe het raampje open. ‘Lift nodig?’ Hij kijkt op zijn telefoon en stapt dan in. ‘Ik heb de bus net gemist, denk ik.’

‘Leuke dag gehad?’ Hij vertelt over vastgelopen computers, wanhopige werknemers en zoekgeraakte wachtwoorden, maar op zo’n manier dat ik er hard om moet lachen. ‘Ik moet trouwens naar de supermarkt,’ zeg ik. ‘Ik weet niet of jij ook wat nodig hebt?’

‘Mijn moeder is bij een vriendin, dus ik ga bestellen.’ Natuurlijk stel ik voor dat hij bij mij kan eten. Even later lopen we allebei met een mandje door de supermarkt. Ik zeg dat ik wel iets kan roerbakken, maar hij staat erop dat hij gaat koken: een curry met sperziebonen en nepkip. Het toetje en de wijn reken ik af. Het is net of ik daar al wat van gedronken heb, want elke keer als hij me aankijkt, voel ik me een tikje draaierig. Maar hij heeft een vriendin.

Daarnaast zegt Anneke, mijn coach dat ik altijd ga voor mannen die niet beschikbaar zijn. Van dat patroon wil ik toch af? Afblijven dus. Makkelijk is het niet. Wanneer hij ritmisch in een pan staat te roeren, kan ik het niet laten om mijn blik te laten afglijden naar zijn ronde billen, en zijn t-shirt heeft een lage hals waardoor ik net een stukje van zijn borstkas zie. Wat zou ik dat plekje graag kussen. In gedachten zie ik Anneke met haar uilenbril meteen hard nee schudden. 

Nadat we samen hebben gegeten – heerlijke curry – en de hond hebben uitgelaten, zet ik hem thuis af. ‘Dat was supergezellig Floor!’ Ik kijk hem na tot hij in een flat is verdwenen. Wanneer ik naar huis rijd, neem ik me voor om volgende week met Anneke te praten over de kwestie Kevin. Ik vind hem zó leuk.  

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Alle columns van Floor Faber lees je nu op flair.nl.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief