Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #31: ‘Ik kan best tijdelijk onderdak bieden aan een gevluchte Oekraïner, dan zet ik een bed in mijn werkkamer’

Floor Faber #31: ‘Ik kan best tijdelijk onderdak bieden aan een gevluchte Oekraïner, dan zet ik een bed in mijn werkkamer’

Floor Faber #31: ‘Ik kan best tijdelijk onderdak bieden aan een gevluchte Oekraïner, dan zet ik een bed in mijn werkkamer’

Op tv zie ik elke dag Oekraïners met een rolkoffertje hun land uitvluchten, in een park brandbommen fabriceren en slapen in schuilkelders. Steeds heb ik het gevoel of de werkelijkheid een slechte film is, eigenlijk precies zoals toen de coronacrisis begon. Hoe zou het zijn als een ander land zomaar het jouwe binnenvalt? Alles waar je je al die tijd druk over hebt gemaakt, is dan ineens totaal onbelangrijk: je werk, je hypotheek, je ergonomisch afgestelde bureaustoel.

Zondag

Ik betrap me erop dat ik noodplannen verzin: ik kan best tijdelijk onderdak bieden aan een gevluchte Oekraïner, dan zet ik wel een bed in mijn werkkamer. Mocht de boel echt uit de hand lopen dan maak ik van mijn tuintje een moestuin zodat ik altijd te eten heb. Misschien is er zelfs ruimte voor een geit, maar dan moet ik wel internet hebben om uit te zoeken hoe je zo’n dier melkt en kaas maakt.

Wanneer ik naar Amsterdam rijd, luister ik in de auto naar Radio 1 om het laatste nieuws op te slurpen. In De Pijp heb ik met Martijn in een restaurant afgesproken. Nadat we elkaar een hug hebben gegeven, barst ik meteen los over de oorlog en hoe verschrikkelijk het is. Martijn kijkt me met samengeknepen ogen aan en zegt dan: “Zullen we het ergens anders over hebben?” Verbaasd kijk ik hem aan. “Het wordt me een beetje te veel,” zegt hij. “Oekraïne, Poetin, het gaat alleen nog maar daarover, en ik word er retesomber van. Wat kan ik eraan doen? Dan gooit Poetin een kernbom op Kiev of Parijs, het maakt toch totaal niet uit of ik me daar druk over heb gemaakt. Ik kan er geen invloed op uit oefenen. Nou, wat neem jij? De tapas zijn hier superlekker.”

We bestellen en kletsen over ons werk, het relatiegeëtter van een gemeenschappelijk vriend, mijn therapeut, en dat Gina zich heeft bekeerd tot heteroseksualiteit. “Kun jij je voorstellen dat je een relatie hebt met een vrouw?” vraag ik. “Zodra de leuke mannen op zijn, ga ik voor jou.” Ik hef mijn glas. “Best friends forever!”

Lees ook
Floor Faber #30: ‘Het lijken wel twee geile duiven zoals ze naar elkaar zitten te koeren’

Dinsdag

Jan-Willem wil dat we minstens twee dagen per week op de redactie zijn, de andere dagen mag je thuis werken. Ideaal vind ik deze verdeling. Thuis kan ik me beter concentreren en laat ik in de pauzes Fred uit, op mijn werk is het gezellig en overleggen en vergaderen gaat veel makkelijker dan met Teams.
Wanneer ik in de kantine mijn dienblad terugbreng, bots ik tegen Kevin op. “Hoe is het met jou?” roep ik uit. “En hoe gaat het met je moeder?” Ik merk dat hij niet al te veel zin heeft om met me te praten, maar hij ontdooit wanneer ik vertel dat ik een geit overweeg. Het wordt een supergrappig gesprek over hoe noodzakelijk kaas is voor een prettig leven en van welke melk je kaas kunt maken. Wat is hij toch leuk, bedenk ik voor de zoveelste keer. Ineens word ik overspoeld door een golf jaloezie. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn om hem te laten gaan? Nu heeft hij een vriendin.

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Alle columns van Floor Faber lees je nu op flair.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief