Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Eva in therapie: ‘Je moet toch altijd éérst je eigen reddingsvest aantrekken, voor je anderen kunt redden’

Eva in therapie: ‘Je moet toch altijd éérst je eigen reddingsvest aantrekken, voor je anderen kunt redden’

Eva in therapie: ‘Je moet toch altijd éérst je eigen reddingsvest aantrekken, voor je anderen kunt redden’

Eva Breda (24) is journalist, podcastmaker én cliënt. In haar nieuwste podcast Komt Een Meid Bij De Psych probeert ze de drempel naar psychische hulp te verlagen door zelf in therapie te gaan. Iedere week bespreekt ze haar therapie in een column. Deze week: de vijfde sessie.

“Ik zie een man, donker gekleed. Hij staat achter me. Het mes in zijn hand glinstert in het badkamerlicht. Ik sta te douchen, heb niets door.” Het is mijn vijfde therapiesessie en mijn psycholoog Dorianne Hoek heeft me gevraagd mijn engste angstgedachte te vertellen. Mijn lijf zit in de behandelkamer, mijn hoofd is in die badkamer. Mijn ademhaling schiet omhoog, alsof die man mijn keel al heeft dichtgeknepen. Golven paniek deinzen door mijn hoofd. Tintelingen in mijn vingers. Een paniekaanval kan me ieder moment meesleuren.

Ik zie mezelf als een positief mens. Het glas halfvol, geen ochtendhumeur, dat werk. Maar ondanks dat schreeuwt de doemdenker in mij soms harder dan ik zou willen. In bijna iedere situatie zie ik niet alleen iets positiefs, maar óók iets levensbedreigends. Een nacht in een boshuisje met vriendinnen? Wat idyllisch. Maar met die oude boiler kan ik óók omkomen door Co2-vergiftiging. ‘s Avonds reizen in een bijna lege trein? Heerlijk, dan kan ik eindelijk dat boek lezen. Maar ik kan óók neergestoken worden door een gestoorde gek.

Ik ben vrijwel overal wel bang voor, maar meestal komt mijn angst terug op dat laatste scenario. Die man met dat mes die me iets aan wil doen. Iedere keer als ik in mijn therapie probeer mijn angst te overwinnen, blijf ik geteisterd worden door die gedachte. Het is soms moeilijk om een beetje rustig te blijven in een wereld waarin je overal risico’s ziet. Zeker als je angstig bent aangelegd of trauma’s hebt meegemaakt, ligt overal wel een trigger op de loer. De huidige situatie in de wereld doet die anxiety geen goed. Oorlog door Rusland, gevechten in Kiev, kernwapens op scherp. Ik vind het lastig om toe te geven dat ook dat mij extreme angst inboezemt. Eergister stond ik nog hyperventilerend op mijn balkon een paniekaanval te hebben over iets wat niet hier maar dáár is. Is dat niet een typisch gevalletje how can I make this about me?

Maar ik ben lang niet de enige. Talloze Nederlanders –  met en zonder angstaanleg – ervaren angst of paniek op dit moment. De vraag naar jodiumtabletten was nog nooit zo hoog, we vrezen een kernramp. ‘Oorlog’ en ‘dienstplicht’ behoorden de afgelopen week tot de meest Gegoogelde woorden. En de Kindertelefoon staat roodgloeiend met vragen over een derde wereldoorlog. Toegeven dat je bang bent in een situatie waarin je niet het meeste gevaar loopt, betekent niet dat je meedingt naar de eerste plek in de angstpikorde. Het is pure zelfzorg. Want juist in tijden waarin de wereld wankelt is het belangrijk te zorgen dat je zelf genoeg houvast hebt.

Maar hoe controleer je angstgevoelens die veroorzaakt worden door een oncontroleerbare wereld? Als je angst geworteld is in trauma of een terugkerend hypothetisch scenario kun je – net als ik in deze therapiesessie – EMDR-therapie volgen. Een traumatherapie die je spanning kan verminderen. Maar ook zelf kun je een heleboel doen om paniekgevoelens in toom te houden. Volgens mijn psycholoog is het als eerste belangrijk om te minderen met dingen die je angst voeden. “Beperk de hoeveelheid nieuws, sociale media, koffie of alcohol”, is haar advies. “Probeer vervolgens je angstige voorspelling uit te dagen door jezelf deze vragen te stellen.” Vraag jezelf bijvoorbeeld hoe groot de kans is dat jouw angst werkelijkheid wordt? Is er ook een kans dat het goed komt? Dorianne: “Is het lastig je eigen angsten te rationaliseren? Ga in gesprek met een vriendin. Probeer met deze informatie nieuwe, meer realistische, gedachten te maken.” Vervolgens kun je je aandacht verleggen naar een gezonde activiteit zoals wandelen, sociaal contact of een hobby.”

Misschien voelt het scheef om je te storten op zelfzorg terwijl de wereld wordt overspoeld met narigheid. Maar je moet toch altijd éérst je eigen reddingsvest aantrekken, voor je anderen kunt redden.