Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Dagboek Merel: ‘We hoeven niet te gaan samenwonen, omdat dat van ons verwacht wordt’

Dagboek Merel: ‘We hoeven niet te gaan samenwonen, omdat dat van ons verwacht wordt’

Dagboek Merel: ‘We hoeven niet te gaan samenwonen, omdat dat van ons verwacht wordt’

Merel Gerards is gescheiden van Bas, de vader van haar kinderen Teun en Puck. Ze heeft een relatie met Richard, van wie ze zwanger is, en werkt als leerkracht op een lagere school, waar ze de onverwacht overleden directeur vervangt. Alsof dat allemaal nog niet hectisch genoeg is, is haar dementerende moeder in de ban van de helderziende Shanta, die overduidelijk een bedrieger is. Met hulp van journalist Jason wil Merel haar ontmaskeren.

Vanaf nu kun je de perikelen in het leven van Merel niet alleen in het blad lezen, maar ook op Flair.nl.

Wat voorafging

Merel wordt gevraagd of ze schooldirecteur wil worden. Samen met Jason gaat ze naar Shanta voor wederhoor.

Geen lekker gevoel

“Wég? Hoe bedoel je weg?” Richard staat aan mijn aanrecht groenten te snijden voor het avondeten. Ik zit aan de keukentafel, ik ben bekaf. “Precies zoals ik het zeg. Haar huis was helemaal leeg.” “Weet je zeker dat jullie het goede huis hadden?” “Ja. Jason was er toch al geweest?” “O ja, dat is waar.” “Er hing nog zo’n klingelding aan een boom, dus het was sowieso de goede plek.” Ik glimlach, maar ik heb hier geen lekker gevoel over.

“En nu? Wat is het plan?” “Jason denkt niet dat ze al doorheeft dat we haar willen ontmaskeren, dus hij gaat proberen een afspraak met haar te maken. Hij wil zeggen dat hij een persoonlijke crisis doormaakt en haar nodig heeft, uiteraard tegen extra betaling. Hopelijk trapt ze erin. Hij probeert haar te bereiken, maar ze neemt niet op. Jason zou het me meteen laten weten als hij haar te pakken gekregen had en ik heb nog niks van hem gehoord.”

Stilte

“Wat een gedoe allemaal, juf.” Richard geeft me een kus op mijn kruin en gaat tegenover me zitten. Hij zet een schaaltje rauwkost en wat humus voor me neer. Even zijn we allebei stil. Het raam staat open en je hoort alleen de vogeltjes fluiten en in de verte blaft een hond. Richards hond Lola ligt op mijn voeten zo diep te slapen dat ze het niet hoort.

“Wat is het toch een oase van stilte als Teun en Puck er niet zijn,” lacht hij. Om meteen daarna te benadrukken dat hij het tegelijkertijd ook ongezellig vindt als ze er niet zijn. Ik geloof hem. Ondanks zijn initiële bezwaren tegen onze baby is Richard een echte familieman. Ikzelf heb natuurlijk mijn kinderen het liefst om me heen, maar ik vind het ook lekker om op avonden zoals deze alleen met Richard te zijn. Althans, tot het eten, want ik verwacht Jula zo thuis. Zij woont weer volledig bij mij en eerlijk gezegd vind ik het zalig, een puber in huis.

Druk

“Heb je nagedacht over het aanbod van de stichting?” “Over het schooldirecteurschap? Nee, ik was even vol in de Shanta-modus. Wat vind jij dat ik moet doen?” Hij haalt zijn schouders op. “Je moet doen wat goed voelt. Vind je het leuk om directeur te zijn?” “Ja, ik geloof het wel. Als ik daarnaast gewoon kan blijven lesgeven… En er zijn in het onderwijs verder niet zo veel doorgroeimogelijkheden.” “Dan klinkt het als een logische stap. Ik denk alleen dat je wel moet beseffen dat het heel druk gaat worden. Er is straks ook nog een baby…”

Ik knik. “Ja, dat is zo.” “We moeten langzamerhand een beetje gaan nadenken over hoe we het gaan doen als de baby er is. Qua woonsituatie dus.” Schaapachtig kijk ik hem aan. Natuurlijk moeten we daarover gaan denken, maar mijn leven is de laatste tijd zo’n achtbaan geweest dat ik er echt nog geen seconde van mijn aandacht aan heb besteed.

Lees ook
Dagboek Merel: ‘Hoe durft ze te vragen of ik zwanger ben van een schoolvader?’

Samenwonen

“Heb jij er al over nagedacht?” vraag ik terwijl ik een stukje bleekselderij door de humus haal. “Je kent me, ik ben niet zo van de conventies. Wat mij betreft hoeven we niet te gaan samenwonen omdat dat van ons verwacht wordt. Maar ik wil het eigenlijk wel. En ik weet dat ik even nodig had om op deze plek te komen, maar ik wil ook niks van ons kind missen als hij of zij er straks is.” Richard legt zijn hand op de mijne.

“Maar waar moeten we dan gaan wonen?” “Ik vind dat een lastige, juf. Mijn huis ligt niet voor de hand. Je weet dat ik na al dat gezeik met die fraude een huurhuis heb, dat niet supergroot is.” “Maar met jouw twee kinderen, mijn twee kinderen, een baby én Jula passen we hier ook niet.”

Merel Gerards is leerkracht in groep 7/8 en is gescheiden van Bas. Ze heeft twee kinderen, Teun (10) en Puck (6). In Flair schrijft ze elke week over haar leven.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Illustratie: Shutterstock