Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Bibi: ‘Waar ben ik in godsnaam mee bezig? Een Oekraïens gezin vlucht, ik stap het vliegtuig in richting mijn veilige thuis’

Bibi: ‘Waar ben ik in godsnaam mee bezig? Een Oekraïens gezin vlucht, ik stap het vliegtuig in richting mijn veilige thuis’

Bibi: ‘Waar ben ik in godsnaam mee bezig? Een Oekraïens gezin vlucht, ik stap het vliegtuig in richting mijn veilige thuis’

Terwijl ik op mijn vakantiebestemming mijn column schrijf, puffend dat de zon te fel in mijn ogen schijnt, meldt ergens anders in de wereld een tachtigjarige man zich om zijn land te verdedigen. Hij draagt naast moed enkel een tasje met zich mee.

Afscheid

Ik leef al een maand uit één handbagagekoffer, toch ook best knap, maar de bagage van de tachtigjarige man bestaat uit slechts een tandenborstel, een T-shirt en een sandwich voor de lunch, waarvan hij niet zeker weet of die voor hem gaat komen. Hij doet dit voor de toekomst van zijn kleinkinderen.

Terwijl ik wel duizend dezelfde foto’s maak van mijn kind, springend en klierend op haar vaders buik, iets wat ik elke ochtend zie, nemen aan de andere kant van de wereld vaders afscheid. Afscheid van alles wat ze lief is: hun vrouw, kinderen, huis en dier. Hier wordt lol gemaakt, wat soms eindigt in een theatrale jankpartij of strenge toespraak van papa of mama.

Daar, aan de moedige kant, blijven tranen rollen, uit hun mond klinkt misschien alleen een laatste groet. Eeuwig zouden ze willen blijven hangen in die knuffel, maar het enige wat zij mogen houden, zijn herinneringen.

Ik swipe door de zojuist genomen fotobundel en bekijk herinneringen terwijl het tafereel zich nog naast me afspeelt. Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig? Ik loop te jeuken en te mopperen, och wat heb ik het toch zwaar. Die plek op mijn buik wordt toch geen striae? Ik houd vast te veel vocht vast. Zal ik m’n toetje voortaan toch maar laten staan? Straks word ik nog te dik voor die ene broek.

Maar wat sta ik hier nu moeilijk te doen? In schuilkelders en metrostations worden baby’s geboren. Waar moeten zij naartoe?  Voor een andere lens staat een vrolijk kijkende vroedvrouw, trots dat ze ’t heeft gered, omringd door tien premature baby’s, de een nog kleiner dan de ander. Sommigen huilend van het harde geluid van de om hen heen vallende bommen.

Voorlopig haalt niemand ze hieruit. Het Rode Kruis heeft giro 5125 geopend om geld in te zamelen voor voedsel, water en medische hulp. Ikzelf kan kiezen of ik na mijn lunch toch nog een broodje zal nemen.

Lees ook
Bibi: ‘Ik weet niet wie die waterschoenen ontwerpt, maar ze hebben er duidelijk lol in om je voor lul te laten lopen’

Waar ben ik in godsnaam mee bezig? Een doorsnee Oekraïens gezin vertrekt. Vluchtend naar de grens. Zullen zij het redden of zijn ze net te laat? Ik rol mijn koffer door de douane en stap het vliegtuig in richting mijn veilige thuis. Hun auto wordt getroffen door een Russische raket, vader dood, zijn vrouw en dochters zwaargewond. Op een foto zie ik de auto, het lichaam van de vader, ernaast zijn trouwe hond. Wat doet me dat toch pijn en wat heb ik het hier toch goed.

Ik mag nu weer verder met het schrijven van mijn familieboek, het oorlogsverleden van mijn Indische roots. Tijdens mijn zoektocht zegt mijn oma geregeld: “Biebje, dat er maar nooit meer oorlog komt.” Ik stel haar altijd gerust met de woorden: “Nee oma, de wereld heeft er vast van geleerd.”

Waar ik haar nu mee gerust moet stellen, weet ik even niet meer. Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig? Het is hartverscheurend en afscheid is ineens relatief. Dit was dan ook geen afscheid, maar wel mijn afscheidscolumn.

Bibi Breijman (30) is influencer en zangeres. Ze is samen met zanger Waylon, met wie ze dochter Teddy (3) heeft. In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Deze column van Bibi Breijman komt uit Flair 16-2022, vanaf morgen in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier

Beeld: Dorian Jurne